Whizprtised

Nieuwe blog op www.whizpr.nl

2009-12-29T23:10:00.001+01:00

Dit is de oude blog/website van Whizpr. Op www.whizpr.nl is de huidige te vinden.

Een goede Twitter-headline is het halve werk...

2009-10-30T17:01:00.007+01:00

Al enige tijd volg ik de blog van Jeff Bullas, een social media expert die regelmatig allerlei interessante, maar met name praktische artikelen post over dit onderwerp. Zijn artikelen zijn regelmatig erg handig, zoals een recent stuk over hoe je een directeur overtuigt van het belang van social media of een artikel dat aangeeft waarom social media zo’n invloedrijk marketing middel zijn. Maar zijn recente post over hoe je door een goede Twitter-headline het aantal bezoekers op je blog kunt verhogen, vond ik ook erg bruikbaar. Het is namelijk een probleem waar ik nogal vaak mee worstel. Heb ik een Tweet bedacht voor mijn post, kan ik niet bedenken hoe ik er in 140 tekens een kop van kan maken die de lezer uitnodigt door te klikken naar mijn blogpost.

Jeff Bullas benadrukt in zijn artikel dan ook dat de komst van Twitter de kunst van de boeiende kop weer helemaal heeft teruggebracht. Daar zijn twee redenen voor: je hebt maar 140 tekens tot je beschikking en de content is streaming, dus in enkele seconden is je kans op een doorklik voorbij. Gelukkig zijn er wel een aantal tips & trics te bedenken voor boeiende koppen.

Het is niks nieuws, maar er zijn headlines ontwikkeld in de afgelopen vijftig, zestig jaar die gewoon nogal blijken te scoren. Sommige zijn open deuren en ze zijn zeker niet in alle gevallen te gebruiken, maar als je een leuke blogpost hebt geschreven en je peinst je suf over een goede headline kun je hier wellicht eens aan denken:
- De 'Je-krijgt-wat-je-wilt'- Tweet, dus bijvoorbeeld 'Het geheim van een goede gezondheid is (link)'
- De 'Voorspel- of-geschiedenis'-Tweet, dus bijvoorbeeld: Tien voorspellingen over de toekomst van Social Media: (link)
- De 'Speel-in-op-problemen-en-angsten' -Tweet, dus bijvoorbeeld:Voorkom dat je de Mexicaanse griep krijgt: (link)
- De 'Geheime-feiten' Tweet, dus bijvoorbeeld: Tien leugens over de dood van Michael Jackson: (link)
- De 'Hoe-doe-je-het'-Tweet, dus bijvoorbeeld: Hoe schrijf je een goede Twitter-headline: (link)
- De Beste of Slechtste-Tweet: De tien grootste fouten gemaakt door bloggers: (link)

Hmm....nu even een goede Twitter-headline bedenken voor deze blog post. Hoe schrijf je de ideale Twitter-headline ? Of het geheim van een goede Twitter-headline is ?

Reality check mobile video

2009-10-29T00:38:00.003+01:00

Wie heeft er de laatste week een video gedeeld of bekeken via een mobiele telefoon? Er gingen maar een paar vingers de lucht in. Mobile video lijkt nog niet booming, in ieder geval niet onder de aanwezigen bij de laatste bijeenkomst van de Social Media Club San Francisco. Waarom niet?

Slechte kwaliteit van netwerken en toestellen die geen videostreaming of WiFi bieden werden genoemd als belangrijkste redenen. Hoewel smartphones steeds grotere beeldschermen en snellere processoren hebben, blijft de kwaliteit van beeld en geluid nog erg achter bij mobiele camera’s als de Flip of de videofunctionaliteit van fotocamera’s. Deze vereisen echter weer een extra stap bij het delen van de content.

Wel zijn er al diverse oplossingen als RealPlayer voor het delen van (mobile) video via sociale netwerken ontwikkeld. Het is dus wachten op het massale gebruik van high end mobiele toestellen en implementatie van breedbandnetwerken. Aanwezigen met een iPhone of Android gebaseerde toestel waren trouwens wel te spreken over de videocapaciteiten van hun toestel.

Verder vertelde Eddie Codel, vlogger en producer over het mobile video project geïnitieerd door Nokia waarvoor hij samenwerkte met Spike Lee. Het resultaat was goed, maar Codel merkte op dat de Nokia-toestellen destijds niet erg geschikt waren voor video. Ouch, een duidelijke reality check voor Nokia, al verdienen ze wel credits voor het concept. Misschien kunnen ze het maken van deel 2 van de film beter aan een andere, niet nader te noemen Taiwanese fabrikant overlaten?;-)

See me on Social Media

2009-10-28T16:06:00.004+01:00

Hoe kleiner je visitekaartje, hoe hipper je bent en natuurlijk ook duurzamer. De informatie die je op je visitekaartje kunt zetten neemt echter toe. Zo zouden accounts op sociale netwerken als Twitter en LinkedIn nu standaard deel uit moeten maken van je contactgegevens. Kreeg hier een kaartje van iemand die dit probleem heel handig had opgelost met een XeeSM-webadres.

XeeSM betekent ‘See me on Social Media’ en is een plek waar je alle adressen van je social media accounts verzamelt. Anderen zien dan via jouw persoonlijke URL in een keer via welke sociale platformen je allemaal te bereiken bent. Naast je visitekaartje kun je het XeeSM-adres natuurlijk ook toevoegen aan je e-mailhandtekening.

Ik ben benieuwd of mensen die je fysieke visitekaartje hebben gekregen, echt je XeeSM URL zullen intikken in plaats van gewoon even je naam te zoeken op LinkedIn of Facebook. Misschien zeggen we binnenkort wel: 'XeeSM me maar even voor m'n gegevens, visitekaartjes zijn zoooo 2009'.

Nieuwerwets moddergooien

2009-10-28T11:58:00.002+01:00

Op Androidplanet.nl zag ik dit briljante filmpje. Verizon introduceert binnenkort de Motorola Droid en heeft een reclamefilmpje gemaakt waarin de iPhone afgevallen wordt, onder het motto Everything iDon't ... Droid does! In het filmpje worden alle tekortkomingen van de iPhone ten opzichte van de Motorola Droid opgesomd. Maar dat is nog niet alles. Natuurlijk grijpen fans uit het andere kamp dit aan om een weerwoord te geven, volledig in stijl. De iPhone-fans halen hun (arrogante) schouders op. En de HTC Hero-fans overtreffen de boodschap van Droid (hoewel zij nog wel wat kunnen leren van de vormgevingskunsten van Mac-users). Een mooi voorbeeld van nieuwerwets moddergooien:-)

Verizon-filmpje

iPhone-fans reactie

HTC Hero-fans reactie

Klassieker uit het 0.1 internettijdperk

2009-10-27T09:56:00.004+01:00

Af en toe weet je dat de tijd heeft stil gestaan: Zie hier old school pics in gebruik en dus nog steeds te vinden op het het net! Als iets niet af is kun je er ook voor kiezen dat niet bekend te maken. Benieuwd naar de nieuwe Whizpr site ;-)

Als Facebook een land was…of de Social Media Monitor 2 resultaten

2009-10-20T16:11:00.003+02:00

Social Embassy, onderdeel van de Media Embassy, maakte gisteren de uitkomsten bekend van het onderzoek: de Social Media Monitor 2. Versie 1 is een half jaar geleden onthuld. Whizpr heeft een aantal journalisten geïnteresseerd voor de bijeenkomst en was er zelf bij. Al dan niet bevooroordeeld als ik was – het is immers een betalende klant – heb ik een inspirerende middag gehad in Utrecht. Hoe serieus zijn de social media? Hoe doet de top 100 adverteerders het in de social media? Hoe groot is Serious Request op Hyves? En, wat als facebook een land was? Deze en meer vragen zijn beantwoord tijdens deze bijeenkomst.

Steven Jongeneel, initatiefnemer van de Media Embassy, trapte af en onderstreepte met een paar flinke penseelstreken hoe snel de social media zich ontwikkelen en hoe serieus ze te nemen zijn. Daar gaan we. Hyves (8 miljoen leden) heeft een groter bereik dan de grootste Radio- of televisiezender in Nederland. Facebook heeft in de laatste 9 maanden 100 miljoen (ja, honderd miljoen) nieuwe gebruikers. En 1 op de 8 stellen die verleden jaar in Amerika trouwden, heeft elkaar ontmoet op social media. Over impact gesproken. Steven haalde hierbij enkele statistieken uit het YouTube-filmpje Did You Know 3.0 aan. Als je toch bezig bent, het 4.0 filmpje staat er ook al.

Social media zijn anders dan andere media, ging Steven verder. Ze zijn moeilijker beheersbaar, ze vinden moeilijker aansluiting met de planningscyclus van ‘de marketingkalender’. Het gaat namelijk om een doorlopend en ander proces. Social media zijn bewerkelijker dan andere media. En, tot slot, hoe meten we het rendement van de inspanningen? Ook dat is moeilijk te beantwoorden.

Een mooi voorbeeld van succesvolle inzet van social media is Serious Request van 3FM. Maar liefst 394.560 mensen waren op 19 oktober lid van die Hyve. 394.561, want ik ben die dag ook lid geworden. Ter vergelijking, de stad Utrecht heeft ‘slechts’ 301.000 inwoners. Bart de Voogd, Manager Marketing & Communicatie van de NPO, lichtte toe: “Radio is eigenlijk al jaren ‘social media’. We delen content, muziek van anderen, en we betrekken al lang de luisteraars in de uitzending.” Het mooie van het verhaal is dat de Hyves-pagina van Serious Request is opgezet door een aantal fans. “Nadat er steeds minder activiteit was, hebben wij de Hyve na overleg overgenomen." Ook in voorbereiding op de inzamelingsactie in december wordt Hyves ingezet. Zo hebben fans die het glazenhuis naar hun stad willen halen Hyves gecreëerd. Dat gaat dan om aantallen om jaloers op te zijn, als je dat vergelijkt met het bedrijfsleven. De meeste bedrijven hebben maar zo’n 2 a 3.000 leden.

Hoe doen die bedrijven het dan op de social media? Het Social Media Monitor is uitgegaan van de top 100 adverteerders volgens Nielsen (Bruto Mediabestedingen top 100 merken). Helaas voor Serious Request of 3FM vallen zij hier niet in. Leonie Jansen, Social Media Marketeer bij de Social Embassy, presenteerde de cijfers. Waren er een half jaar geleden nog maar 14 van de 100 aanwezig op de Social Media, nu zijn dat er 35. De social media die Leonie onder de loep heeft genomen zijn: Twitter, Linkedin, Facebook, Netlog en de eigen weblogs van de bedrijven. Kernconclusies: flinke stijging, maar eigenlijk vrij weinig activiteit en interactiviteit. Net als op een bruiloft: een derde staat op de dansvloer, maar ze weten nog niet echt wat ze er doen moeten. Een enkeling danst.

De top 5 (aanwezigheid in de social media en activiteit in de social media) van de top 100 adverteerders:

1. Bol.com
2. Rabobank
3. ANWB
4. Radio538
5. Telfort

Het volledige onderzoek is te downloaden op http://socialmediamonitor.nl/.

Willem-Albert Bol, Mediamanager Brand & Strategy van Vodafone, nummer 7 op de lijst, legde tijdens de bijeenkomst uit hoe Vodafone de social media inzet. Het werk van het webrelations team sprak mij het meeste aan. Zij scannen de social media af en signaleren trends. 'Luisteren naar je klanten in de social media. Luisteren en bijsturen van het beleid.' Hij moedigde ieder bedrijf aan zich in de social media te begeven. “We weten allemaal dat het er is. We moeten er allemaal een antwoord op formuleren, en dat antwoord is voor iedereen anders. Get your act together and do it.”

Een hoop inspiratie en een onderzoek in mijn tasje rijker liep ik over Hoog Catherijne. Ik dacht nog na over wat Steven vertelde over Facebook. 100 miljoen nieuwe gebruikers in 9 maanden, ruim 330 keer de stad Utrecht, rekende ik uit. Als Facebook een land zou zijn, dan zou het het vierde grootste land ter wereld zijn. Het zou er heel anders uitzien dan hier op Hoog Catherijne, want 94 van de 100 top merken in Nederland, zouden er niet aanwezig zijn. En van die 6 merken die er wel staan, plaatst alleen Radio538 regelmatig content. Wordt er in ieder geval toch nog een beetje gedanst.

PressZone '09 groot succes!

2009-10-19T15:09:00.003+02:00

Presszone '09, hét inloop-persevenement, afgelopen donderdag georganiseerd door PridePR en Whizpr, is een groot succes geworden. 17 'exposanten' kwamen op informele wijze in contact met 57 journalisten/bloggers.
Een kleine sfeerimpressie...

Is marketing dood?

2009-10-16T17:14:00.000+02:00

Vorige week kopte Hubspot met de kop “Is PR dead”? Als je een marketeer bent, en je leest deze post omdat je getriggerd bent door de kop, dan weet je nu hoe ik mij voelde toen ik die kop las. En geef toe, er zijn net zo goed tal van marketingbureaus die de kracht van social media nog niet hebben ontdekt en in hun advies naar de klant nog steeds aan komen zetten met de traditionele folder of het spotje op de radio.

Betekent dit dat marketing ook al dood is? Of stervende? Volgens de argumentatie van de Hubspotters dus wel. Als we het hebben over social media en web 2.0 zijn ‘interactie’ en ‘relatie’ toch wel de sleutelwoorden. Als we het hebben over relatie in de marketingmix, dan is het juist PR waar dat het meeste in past. PR draait immers om Relations (met de pers net zo goed als met andere stakeholders) en Interaction. Als we het over push en pull hebben, dan zijn het juist de marketeers die het push principe hebben uitgevonden.

Kortom, het doodverklaren van PR kan alleen maar afkomstig zijn van een marketeer. PR leeft juist. Na jaren van stagnatie en beperkte innovatie, zijn de ontwikkelingen binnen de PR haast niet meer bij te benen. Alive and kicking!

Als je wat verder leest blijken ze het op Hubspot ook wel te begrijpen. De tips die ze aanreiken aan PR-bureaus kloppen allemaal. Dit is inderdaad de toekomst van PR. En ja, er zijn nog steeds PR-bureaus die dit nog niet begrijpen. Maar dat komt wel. Het proces duurt lang. Wij zijn nu al bijna drie jaar bezig met de transitie en het opvoeden en informeren van onze klanten en nu pas begint een substantieel deel van hen er om te vragen.

Beïnvloeding zit in de relatie
PR is voor mij het beïnvloeden van beïnvloeders. Van oudsher zijn dat journalisten, trendwatchers en analisten. Persberichten speelden daarbij traditioneel wel een rol, maar het belangrijkste was en is het persoonlijke contact. En inderdaad, het opbouwen en onderhouden daarvan, gaat makkelijker met tien journalisten dan met 10 journalisten en 90 bloggers. Eens te meer een reden om een PR-bureau die wel die span of attention heeft, in te huren om je daarbij te helpen. Beïnvloeding zit dus in de relatie. Ook het effect van sociale netwerken in deze context moet niet onderschat worden.

En de belangrijkste beïnvloeder van allemaal blijft Google, met zijn zoekresultaten. De meeste mensen beginnen nog steeds hun zoektocht naar informatie op Google. Dus hoog eindigen in de resultaten, verzekert je dat je opvalt bij een brede groep mensen. Nu kun je je marketingbudget natuurlijk volledig onderbrengen bij de SEO en SEM boys and girls en je positie garanderen met Adwords, maar draagt dat uiteindelijk bij aan je reputatie?

Reputatie bouw je op als anderen over je schrijven. Of dit nu journalisten zijn of bloggers. Hoe meer exposure, hoe meer bouwstenen die bijdragen aan je reputatie. En geef toe… een artikel op Telegraaf.nl, DutchCowboys, Nu.nl, Telecompaper of Marketingfacts, werkt geweldig voor je positie in de Google ranking omdat deze sites een hoge SEO-waarde hebben.

Persoonlijk contact het allerbelangrijkste
Maar hoe krijg je aandacht van die sites? Dan gelden toch de basisregels van PR weer: persoonlijk contact is het allerbelangrijkst. Een boodschap die goed getarget is, maakt gewoon meer kans op publicatie en daar kan een persbericht bij helpen.

Ik weet dat ik nu generaliseer, en ook weer heel veel bloggers en journalisten te kort doe, maar in onze ervaring zijn zelfs de meest ervaren bloggers en journalisten nog blij te maken met een goede tip, met goed nieuws. Dat een goed verhaal zichzelf wel verspreidt over het internet klopt helemaal, maar het tempo waarop kan wel eens erg laag zijn. Soms is het al oud nieuws als het de journalist bereikt. Journalisten, en zeker ook bloggers, willen graag iets als eerste hebben. En daar kan PR bij helpen. Een recent voorbeeld is de introductie van een nieuw sociaal netwerk, Culios.nl. Primeur voor Telegraaf. Van daaruit opgepakt door Radio538. En naar aanleiding van het persbericht dan nog een stuk of 15 sites die het nieuws hebben opgepakt. Resultaat: in één dag van 100 naar 2000 leden. Hoe goed het verhaal ook… een nieuwe speler op de markt haalt deze cijfers niet in een dag als je alleen afhankelijk bent van social media.

Kortom PR is niet dood. PR is meer dan levend. En meer dan dat: Marketing en PR zijn meer dan ooit met elkaar verweven. The King is dead. Long live the King!

In een nieuw artikel van de Hubspottters schetsen ze het ideale profiel van de PR professional. Ook hier ben ik het grotendeels mee eens. De focus op social media is inderdaad cruciaal. Maar als je dan spreekt over volgers op Facebook, Twitter en de eigen blog, kijk dan alsjeblieft naar de kwaliteit van die contacten. Als die volgers vooral journalisten en bloggers zijn, zal de olievlek zich nog sneller verspreiden. En die olievlek zal zich alleen verspreiden als de boodschap nieuwswaardig, interessant en relevant is. En daar kunnen marketingmensen nog wel wat leren van PR mensen.

Verbod social networking tijdens werk: gemiste kans

2009-10-12T10:10:00.010+02:00

Even snel Facebook of Twitter updaten tijdens je werk is net zo normaal als ’s avonds thuis of op je mobiel je zakelijke mail bekijken. Toch? Niet bij de meeste Amerikaanse bedrijven. Uit onderzoek blijkt dat 54 procent sociale netwerksites blokkeert zodat medewerkers zich volledig op hun werk kunnen richten. 19 procent staat het gebruik alleen toe voor zakelijke doeleinden.

Ik verbaas me over dit soort onderzoeksresultaten en kan me er niets bij voorstellen. Compleet blokkeren van deze netwerken laat zien dat je als bedrijf nog niet hebt begrepen dat medewerkers die actief zijn in sociale netwerken ook een kans betekent. Iedere medewerker is immers een potentiële ambassadeur en draagt bij aan het imago van het bedrijf waar hij werkt.

Een update van een zakelijke bijeenkomst of een Tweet over een project waaraan wordt gewerkt, kan leuke reacties en interessante bijdragen opleveren. En dan heb ik het nog niet eens over de voordelen van zakelijke relaties die zich ook in die sociale netwerken bevinden. Ja, het kan ook de verkeerde kant opgaan, maar er bestaan al goede voorbeelden van gedragscodes voor werknemers die online actief zijn die dit grotendeels kunnen voorkomen. Verder kent iedereen de basisregels van social networking inmiddels wel: denk na over wat je openbaar post en wie je als vriend of volger accepteert.

Het blokkeren van sociale netwerken voor medewerkers zie ik ook als een teken dat deze bedrijven nog geen notie hebben van ‘het nieuwe werken’. Werk en privé lopen onvermijdelijk in elkaar over en is niet meer gebonden aan tijd en locatie. Werkgevers die een beetje van deze tijd zijn weten dat werknemers die tijdens kantooruren ook actief zijn op sociale netwerken, niet minder productief hoeven te zijn en prima prioriteiten kunnen stellen. Werknemers die daar niet mee om kunnen gaan, vallen snel genoeg door de mand. En hoe denken de Amerikaanse CIO’s die aan het onderzoek deelnamen mobiele updates onder werktijd te voorkomen?

Ik zou het benauwd krijgen als ik bij een bedrijf zou werken dat dergelijke verboden zou opleggen. Toch zijn er volgens mij in Nederland nog legio bedrijven die een dergelijk beleid voeren. Het doet me denken aan de tijd dat veel bedrijven slechts een computer hadden met internettoegang voor een hele afdeling. Hoe lang gaan ze het deze keer volhouden?

Twitter werkt verslavend

2009-10-08T16:59:00.004+02:00

Als student loop ik nu een tijdje bij Whizpr rond en kijk ik vanaf de zijlijn naar de ontwikkelingen op het gebied van PR 2.0. Ik verbaas me echter iedere keer over 2.) fenomenen die tegenstrijdig lijken. Neem nu Twitter. Dat Twitter een krachtig PR instrument kan zijn, daar is op deze blog al over geschreven. Authenticiteit is daarbij belangrijk. Jezelf zijn. Zakelijke en privé tweets kan en mag je met elkaar afwisselen en kun je versturen vanaf elke mogelijke plek in de wereld.

Uit het verslag van de netwerkbijeenkomst Zaak & Vrouw blijkt dat Social Media zorgen voor dat werk en privé beter gecombineerd kunnen worden, doordat het de mogelijkheid biedt om op een makkelijke manier te netwerken. Mee eens? Ik hoor hier collega's opmerken dat Twitter verslavend kan zijn. Gaat het privéleven hier niet uiteindelijk onder leiden? Ik, als nog vrij onervaren twitteraar, heb de afgelopen dagen mijn actieradius qua tweets eens wat opgeschroefd. Wat ik merkte, is dat ik naast het checken van mij mail bijna standaard inlogde op twitter. En dan heb ik nog niet eens een hippe mobiel die afgaat zodra je weer een tweet binnenkrijgt.

Een twitterverslaving is inderdaad voor te stellen. Hadden we een paar jaar geleden niet eenzelfde verslaving, de crackberry? Beide middelen om tijd- en plaatsonafhankelijk toegang te hebben tot informatie. En dat past weer bij zo'n ander fenomeen dat ik vaak voorbij zie komen: Het Nieuwe Werken. Roland Hameeteman schreef van de week een column over Het Nieuwe Werken, die ook op Social Media van toepassing kan zijn.

In zijn blog stelt hij dat we er voor moeten waken dat we niet met z’n allen doorslaan . Op elk moment moeten kunnen werken of netwerken, is dat wel iets wat we willen nastreven? Roland stelt dat door structuur in je werk, je juist vrijheid creeert voor jezelf. Het voorkomt ‘losse eindjes’ in je hoofd. Misschien zorgt een bepaalde structuur in je sociale-media-gedrag wel voor een betere work-life balance.

Toch lijken die twee dingen niet met elkaar te verenigen. Is het niet juist het vrije van social media, wat social media maakt tot wat hij is? Ik ben benieuwd hoe de sociale media en de side-effects zich gaan ontwikkelen. Het moet toch niet zo zijn dat wij klanten nu aan een verslaving gaan helpen.

PRESS Zone '09: over twee weken is het zover...

2009-10-01T09:56:00.002+02:00

De voorbereidingen zijn nog in volle gang; laatste afspraken over locatie, catering en meubilair, nadenken over een give-away, pendelbus regelen, binnenkomende registraties van journalisten verwerken en een komen en gaan van concepten en definitieve teksten. En mijn enthousiasme groeit met de dag.

Het wordt een topper: PRESS Zone '09. Inmiddels hebben meer dan 10 klanten zich aangemeld als exposant voor deze najaarsbeurs voor iedere journalist of redacteur in de IT, telecom, gadgets, trends, lifestyle en entertainment. Waarbij ze nieuwe producten kunnen voelen, ruiken en bekijken.

Even praktisch: Datum: donderdag 15 oktober 2009, Tijd: 10.00-16.00 uur. Locatie: Panama in Amsterdam. Tip: kom rond de lunch...(die is heel erg goed).

De website is inmiddels in de lucht; propvol met need to know en nice to know info.

Reach out and touch

2009-09-28T18:20:00.001+02:00

Je zou het niet direct verwachten, een pastoor als spreker op de Cool Twitter Conference. Maar Dave Ingland van de Revolution Church in Sacramento, had een goed verhaal. Twitter en de kerk hebben zowaar veel met elkaar gemeen. Zo zijn beide plaatsen waar specifieke communities met elkaar communiceren, vormen ze beide tools om communities te bouwen en hebben de kerk en Twitter beide een unieke cultuur. In de Revolution Church gaat het er dan ook vooruitstrevend aan toe.

Zo gebruikt pastoor Dave tijdens zijn diensten een backchannel om direct feedback te krijgen en een dialoog op gang te brengen en biedt de kerk gratis breedband internet . Dave is zelf erg actief op Twitter en wisselt Tweets met spiritual guidance af met melding van favoriete iPhone apps en alledaagse activiteiten. Daarnaast blogt hij, heeft een Linkedin profiel en staat op Facebook.

Pastoor Dave heeft iets begrepen wat een heleboel managers van bedrijven nog niet doorhebben. Je producten vormen niet alleen je merk of bedrijfsnaam, maar jij als persoon draagt daar zelf ook aan bij. Social media bieden een geweldige kans aan je eigen merk te bouwen en zo mensen te betrekken bij jou je bedrijf. Want digitaal of niet, mensen doen nog altijd het liefst zaken met mensen. Amen!

De kwaal en het middel

2009-09-25T13:58:00.003+02:00

Gelukkig zijn PR-bureaus niet de enige partijen die zich ergeren aan een te strakke interpretatie van de nieuwe telecomwet. Persberichten zijn geen spam. Mits de informatie relevant is voor de ontvanger. En laten we eerlijk zijn: dat had altijd al de drijvende factor achter het verzenden van een persbericht moeten zijn.

Vandaag bijval gekregen uit onverwachte en onverdachte hoek: Tom Sanders, hoofdredacteur van de zakelijke IDG-titels meldde zich spontaan bij ons met een opt-in. Dank daarvoor!
En dank ook voor de bijgaande argumentatie.

Geachte heer,mevrouw,

Per 1 oktober 2009 wordt in Nederland de nieuwe telecomwet van kracht. Zoals u ongetwijfeld weet, bevat deze wet een verbod op 'zakelijke spam'. Dit betekent dat voorlichters en public relations professionals niet langer in staat zijn om zonder expliciete toestemming persberichten of andere pr-informatie te verzenden.

Deze situatie is naar mijn mening onwenselijk en veroorzaakt een nodeloze bureaucratie. Bij deze email ontvangt u daarom een document waar ik toestemming geef om huidige en toekomstige redacteuren van de zakelijke titels van IDG Nederland in uw persbestand op te nemen. Let wel, het gaat hierbij expliciet om Channelworld, CIO, Techworld, Webwereld, Computerworld en Infoworld. Voor de overige IDG titels moet ik u verwijzen naar de respectievelijke redacties.

Ik hoor het overigens graag als een initiatief bestaat om de overheid te bewegen om de formulering van de telecomwet aan te passen.

Met vriendelijke groet,

Tom Sanders

Algemeen Hoofdredacteur Business to Business

IDG Nederland

Hij voegde daar nog de volgende oproep aan toe, maar daar is het inmiddels wat laat voor. :

Daarnaast lijkt het me zinnig om een lobby te beginnen om dit aan te passen. Zeker voor startups is deze wet funest, want ze mogen nu geen pers benaderen. of ze moeten een PR bureau in de arm nemen dat al wel toestemming heeft... lijkt me geen wenselijke situatie voor Nederland innovatieland (al kan ik me voorstellen dat het voor de PR branche nieuwe business kan opleveren ;-) )

Ik ben benieuwd naar de nieuwe business...

Wie van de Zes?

2009-09-23T00:22:00.008+02:00

Vandaag kwamen bijna alle finalisten van de Postcode Lottery Green Challenge bijeen in het Lloyd Hotel te Amsterdam. Hun bootcamp is gestart voor de finale van donderdag en vrijdag tijdens PICNIC'09. In het hotel hangt een atmosfeer van verwachting en creativiteit, maar dat de groep zo inspirerend en begeesterd is kan niet worden weggeschreven op de entourage.

Ik heb met alle vijf de mannen (Robin, de zesde en enige vrouw komt later) gesproken, om te weten wat aan geïnteresseerde media te vertellen. En wat me trof, is dat elk idee zo bijzonder goed is doordacht. Zoals Femke Rotteveel, voorzitter van de Prejury die alle 313 aangemelde ideeën heeft doorgeworsteld, al zei in een behind the scenes video: er springt er dit jaar niet eentje uit. Ze zijn allemaal goed.

De wedstrijd wordt voor de derde keer gehouden en zoals een van de eerdere finalisten zei: onbegrijpelijk dat het wereldwijd niet veel bekender is. Het is niet kies om op te scheppen over een klant, maar ik zou het graag doen. Want de mensen bij de Postcode Loterij zijn professioneel zodat ze veel voor elkaar krijgen en bevlogen bovendien. Dat laatste resulteert erin dat niet alleen de winnaar veel aan deze duurzame uitdaging overhoudt, te weten een half miljoen euro, ook de anderen zullen met veel waardevolle ervaringen en contacten huns weegs gaan.

Deze middag kregen ze media- en presentatietraining van Judith Bos, voormalig radio-en televisiepresentatrice. Al meer dan twintig jaar brengt ze mensen de kneepjes van het vak bij. En ze is heel, heel erg goed. Dean, Sanne, Michael, Robert en Hjalmar gingen met sprongen vooruit. Lachend. Dus dat hebben ze alvast op zak. Ieder krijgt nog tijd alleen met Judith om de presentatie te vervolmaken, zodat ze donderdag de jury omver kunnen blazen.

Hier wordt niet aan greenwashing gedaan en elk plan zou wat mij betreft ten uitvoer moeten worden gebracht. Tot aan de Award Ceremony is het spannend wie van de zes er met de prijs vandoor gaat.

Klimaatverandering

2009-09-22T15:53:00.004+02:00

Je hebt crises en crises. Net gehoord dat FEM ophoudt te bestaan. Uitgever Reed trekt per 1 januari de stekker eruit. Hoe slecht gaat het dán met onze economie als juist de duider van het Financieel Economische nieuws de bakens niet snel genoeg kan verzetten om het tij te keren.
Zelfs een overname of doorstart lijkt van de tafel. Nu is het natuurlijk zo dat bedrijven als Reed hun eigen interne rentabiliteitsmaatstaven aanhouden, en daarom wellicht eerder geneigd zijn de handdoek in de ring te gooien. Maar dan zou toch ook een scenario als dat van de MT mediagroep mogelijk zijn geweest?

Goed, FEM heeft het natuurlijk al wel vaker lastig gehad, getuige de frequente naamswijzigingen en herpositioneringen. Van het Financieel Economische Magazine, via de combinatie met Next Business naar FEM Business, tot weer simpelweg FEM. Full circle. Full stop.

Deze crisis blijkt een katalysator om een paar fundamentele veranderingen te versnellen die anders wellicht toch al hadden gebeurd.

Het lijkt er nu toch echt op: printmedia zijn dood. Alleen weten ze het nog niet allemaal.

Het gemengde model met adverteerder en abonnees blijkt ontoerijkend nu adverteerders het consequent laten afweten. Ik zie nog veel meer bladen die niet of nauwelijks advertenties bevatten. Zelfs controlled circulation bladen. Je hoeft geen visionair te zijn om te voorspellen dat er in de komende maanden nog wel een tiental gerenommeerde bladen gaan omvallen of 'elektrificeren'.

PR moet het traditioneel hebben van redactionele aandacht. "De achterkant van de advertenties" heette dat ooit smalend. Maar zonder advertentie dus geen ruimte. En zonder ruimte dus geen redactionele aandacht. PR bureaus moeten net zo hard op zoek naar andere modellen om de lezers/kijkers te bereiken. Samenwerking met sites hoort daar zeker bij.

Redactionele onafhankelijkheid staat daarmee voor veel (online)media nu ook op de helling. Of liever gezegd: was waarschijnlijk nooit een issue.
Vanaf nu verwacht ik veel nadrukkelijker een model als: "Deze publicatie werd mede mogelijk gemaakt door Cisco, Sony, HTC, PayPal..." vul maar in.

The age of stupid, net in premiere, gaat over klimaatverandering.
Hoe toepasselijk ook voor de media.
Het klimaat is veranderd. Voor altijd.

Nieuwe blog over het Nieuwe Werken

2009-09-22T11:19:00.007+02:00

Als echte bloggers hebben we vandaag een persbericht ontvangen:-) Arjan Hooiveld (oprichter van de site werken20.nl) en Alex Vermeule hebben een nieuwe blog op gezet, www.hetnieuwewerkenblog.nl. Op dit blog delen specialisten en deskundigen in Het Nieuwe Werken hun inzichten, ervaringen en kennis. Twee van die deskundigen zijn Roland Hameeteman, directeur van e-office en Lucas Wensing, directeur van Startready.

Volgende tekst komt uit het persbericht: Door de grote verscheidenheid in achtergronden van de columnisten blijft geen enkel aspect van ‘Het Nieuwe Werken (HNW)’ onbelicht. Hierdoor is het blog een must voor iedereen die zich professioneel bezighoudt met dit onderwerp of er meer over wil weten.

Het vernieuwende van het weblog is dat bezoekers kunnen reageren via hun online identiteit op social mediasites zoals Twitter, Hyves, Facebook of via OpenID. Hierdoor kunnen bezoekers realtime en interactief de discussie aangaan met de schrijvers en met elkaar, zonder dat zij zich bij het blog hoeven te registreren.

Het concept past goed in de web2.0 gedachte wat, in mijn optiek, hoort bij Het Nieuwe Werken. Noem Het Nieuwe Communiceren of PR2.0. Ik ga de blog volgen. Niet alleen omdat ik geïnteresseerd ben in Het Nieuwe Werken, maar ook omdat ik het boeiend vind om te zien hoe een blog gericht op een business-to-business community gaat groeien.

SF New Tech: A startup is born

2009-09-22T08:33:00.011+02:00

Veel startups in Silicon Valley presenteren hun product of dienst voor het eerst op SF New Tech. Een event ondersteund door Sun Startup Essentials. In vijf minuten moeten zij het kritische publiek van techveteranen, ontwikkelaars en bloggers overtuigen van hun innovatie. Zo zag ik daar ook een demo van Collecta, een realtime zoekmachine.

In plaats van statische zoekresultaten zoals je die van Google krijgt, zie je direct wat er allemaal wordt gezegd over een bepaald onderwerp en waar deze opmerkingen of discussies te vinden zijn. Naar eigen zeggen overtreffen ze qua snelheid ook ruimschoots de Google alerts.
Collecta neemt onder andere zoekresultaten mee uit artikelen, blogs, video’s, foto’s en Twitter. Je kunt verschillende zoektermen ingeven en met een muisklik hiertussen switchen. Erg handig om snel een overzicht te krijgen van wat er speelt er waar wellicht op gereageerd kan worden. Wel jammer dat je nog niet op taal kunt selecteren.

Het is leuk mensen zo gepassioneerd te zien vertellen over een product of dienst waar ze maanden of jaren aan hebben gewerkt. Nu maar afwachten welke het echt gaan halen op de lange termijn.

Aan het einde van de bijeenkomst werden er kaarten weggegeven voor PayPal Innovate ’09. Ontwikkelaars vielen over elkaar heen om deze in ontvangst te mogen nemen. Dus Annerieke en Willemijn: wees zuinig op die kaarten, want ze zijn in trek hier!

Ericsson hits the road...

2009-09-18T14:47:00.007+02:00

Afgelopen donderdag liet Ericsson aan klanten en pers zijn nieuwste technologie zien. Dit deden ze niet in een afgelegen R&D-center, maar Ericsson kwan naar zijn klanten (en journalisten) toe. Met een grote Truck Roadshow doet Ericsson alle grote Europese steden aan. In Nederland stond de Ericsson Truck geparkeerd in Den Haag bij het gebouw van het World Forum. Nadat de deuren van de Truck gesloten waren en we in een huiskamerachtige omgeving terecht waren gekomen, volgde eerst een presentatie waarin Ericsson vier scenario's schetst over hoe de wereld communiceert in 2020. Kiest de consument voor duurzaamheid als het gaat om communiceren of kiest de consument voor gebruiksgemak en gaan echt hele grote spelers straks de dienst uitmaken, of gaan ze toch voor zoveel mogelijk keuze in aanbod? De tijd zal het leren, maar er werd terecht opgemerkt dat de waarheid waarschijnlijk stukjes van verschillende scenario's in zich zal dragen. Dit werd gevolgd door een demonstratie van mobiele breedband-technologie: de HSPA-technologie en ook de opvolger LTE. Met LTE, met downloadsnelheden tot 160 mb per seconde bereiken (nu ongeveer 7 MB per seconde) kun je draadloos vier HD-films tegelijk bekijken op je laptop en een film van honderden MB's downloaden in enkele minuten. Impressive! Tot slot volgde een demo van nieuwste technologie op het gebied van digitale televisie (IPTV), voor deze Whizpr het meest begrijpelijke onderdeel van de demo's. Ericsson liet zien hoe volgende generaties digitale televisie zullen integreren met communicatiediensten en producten. Kortom, in de toekomst betekent digitale TV dat je televisie straks geïntegreerd is met onder andere het internet, je mobiele telefoon, maar ook met je thuisnetwerk, game consoles en je fototoestel bijvoorbeeld. Dus kun je straks rss-feeds van je belangrijkste nieuwskanalen op internet onder in beeld voorbij zien komen, of kun je even lekker chatten met een vriendin tijdens de reclame van de film die je aan het volgen was, en kun je via de TV nog even een MP3tje opzetten dat je hebt opgeslagen op je thuisnetwerk. Hmm....en dat lijkt deze Whizpr wel wat. Het was een leerzame middag bij Ericsson.

Social Media en PR, a match made in heaven?

2009-09-17T23:03:00.004+02:00

Vandaag werd er op de zeer succesvolle eDay 09 gediscussieerd over de plaats van Social Media binnen organisaties. Is het nu Marketing? Is het PR? Is het nu corporate communicatie? Of hebben we te maken met een nieuw specialisme waarvoor we de CSMO verantwoordelijk maken?
Willemijn was gevraagd om mee te discussieren vanuit haar perspectief. De discussie, voor een publiek van ca. 40 mensen, eindigde - niet geheel verrassend - non conclusive. Een half uur is gewoon te kort.

Maar wat ons betreft is de uitkomst simpel. Social Media is all about relations. Public Relations. Meer dan ooit kan PR nu zijn beloftes eens inlossen. Luisteren, interacteren, reageren en initiëren.
PR 2.0 dus.

Mooie foto's van de dag overigens van Punkmedia.nl

Magisch

2009-09-11T15:21:00.004+02:00

Soms heb je een moment dat je iets niet van je klant verwacht. Eigenlijk is het meer dat je, zoals gebruikelijk in een zakelijke relatie, je beperkt tot de business. Bij Google had ik dat deze week ook. De Security-baas was in Nederland om de pers te woord te staan. Een goede voorbereiding is het halve werk en een van de journalisten was tijdens zijn voorbereiding op zijn alter ego gestuit. Kijk hier maar even naar en dan is Google toch in meer opzichten een Magisch bedrijf. Zeker als je bedenkt dat op de vraag waar de Data zich in de cloud bevindt de uitleg volgde in de vorm van een een truc met een ring!

Klagen tegen kanker op Twitter

2009-09-09T07:42:00.012+02:00

Vandaag wordt in Amerika het startschot gegeven voor de ‘24 hour blame-a-thon’. Een speciale actie om geld in te zamelen voor onderzoek naar de genezing van kanker. De actie is een initiatief van #blamedrewscancer en de Livestrong foundation van Lance Armstrong. Via #blamedrewscancer kan iedereen die iets te klagen heeft, op Twitter de schuld geven aan de kanker van Drew Olanoff.

Op 20 mei jl. kreeg Drew te horen dat hij kanker heeft. Sindsdien geeft hij zijn kanker overal de schuld van en nodigt anderen uit dat ook te doen. Het levert Tweets op als: #blamedrewscancer for losing my job today, #blamedrewscancer for actually having to cook for my husband. De hashtag is inmiddels uitgegroeid tot een ware viral . Bijna 11.800 mensen gaven Drew’s cancer al de schuld van 26.325 dingen. Drew zamelde in korte tijd via Twitter 10.000 dollar in en werkt inmiddels nauw samen met Livestrong.

Sinds de start van #blamedrewscancer zijn er verschillende initiatieven geweest voor live events om geld in te zamelen. Hier in San Francisco was bijvoorbeeld vorige maand een 'Blamedrewscancer Tweetup'. Mensen betalen entree, er is een loterij en de opbrengst gaat naar het goede doel.

Voor de blame-a-thon vandaag is een concert met loterij georganiseerd in Drew’s home town Philadelphia. De opbrengst van het concert en loterij gaat volledig naar Livestrong. Aan de loterij kun je trouwens ook op afstand deelnemen. Daarnaast kunnen mensen onder vermelding van Drew Olanoff geld overmaken naar Livestrong.

Super dat dit bijzondere Twitter-account is uitgegroeid tot een succesvolle inzameling voor een goed doel. Drew is inmiddels bezig aan zijn achtste chemokuur en heeft er daarna nog vier te gaan. Hij heeft 90 procent kans de ziekte te overwinnen.

Public speaking is no picnic

2009-09-08T02:46:00.023+02:00

Gisteren was het Labor day in de VS. Amerikanen eren op deze dag de gewone werkende man ofwel het is feest voor alle Joe the Plumbers. Ook luidt deze dag officieel het einde van de zomer in en trekt men geheel volgens traditie, massaal de picknickmand uit de kast. Labor day vraagt uiteraard om een vlammende speech van de President. En laat dat vlammen maar aan Obama over.

Willemijn schreef in een ander verband al over de PR-kwaliteiten van Pechtold. De ultieme top, en dan specifiek op het gebied van public speaking, wordt wat mij betreft belichaamd door Obama. Nu heeft hij zoals ik eerder schreef, ook de taal mee om ronkende oneliners te kunnen gebruiken. Maar het blijft ontzettend knap mensen simpelweg vanachter een katheder met een microfoon, zo te kunnen inspireren.

Het is alsof er een concert begint: "Are you fired up? Are you ready to go?" Daarna is het tijd voor het serieuze werk. De huidige moeilijke situatie wordt besproken en het feit dat het land zichzelf in principe kapot heeft gemaakt, wordt ook niet uit de weg gegaan. Echter volgde al snel een geweldig betoog over wat er allemaal al beter gaat en hoe het voor Joe the Plumber a.k.a. Jan Modaal, nog beter zal worden als de Recovery Act van Obama en Biden verder wordt uitgevoerd. En alles uiteraard onderbouwd met voorbeelden en motiverende peptalk om er samen weer de schouders onder te zetten. Want daar is Obama duidelijk over: er is nog een lange weg te gaan en er moet veel veranderen. Zoals het bestedingsgedrag van de Amerikanen, betere opleidingen en uiteraard de hervorming van het verzekeringenstelsel voor de gezondheidszorg.

Dus Obama rust niet en vraagt Amerikanen hetzelfde te doen: “Not until we have a full economic recovery and all Americans have their shot at the American Dream.” Die ‘American Dream’, die in het kort neerkomt op een goed en gelukkig leven, spreekt op een briljante manier iedereen aan. Het antwoord van het publiek: ‘Yes we can’! (ja, dit is waarschijnlijk geregisseerd, maar het komt bij de Tv-kijker in ieder geval goed binnen).

Goed kunnen speechen is een groot en machtig talent. En zoals we aan veel mensen zien die na jaren oefenen nog met klotsende oksels achter het spreekgestoelte staan, maar moeilijk aan te leren. Obama zwaaide zonder genante natte plekken nog even naar het publiek en liep cool and collected het podium af. Respect!

It’s a VMworld!

2009-09-04T09:08:00.015+02:00

Whizpr heeft vorige week VMware aan zijn klantenportfolio
mogen toevoegen! Toevallig vond deze week het jaarlijkse VMworld USA plaats in het fameuze Moscone center in San Francisco. Dat betekende direct aan de bak met alle aankondigingen die werden gedaan. Als tijdelijke Whizpr in de VS was de conferentie een mooie kans me direct onder te dompelen in de wereld van VMware, met veel virtualisatie en cloud computing. Al is met de laatste twee onderwerpen al eerder uitgebreid kennisgemaakt.

De conferentie met 12.000 bezoekers maakte indruk. Er was veel belangstelling voor presentaties en VMware heeft zich omringd met partners van naam en faam. De beursvloer was vergeven van grote partijen en andere Whizpr-klanten als Cisco, Hitachi Data Systems en Acronis. Voor een Whizpr is het dus niet heel moeilijk je thuis te voelen in de wereld van VMware.

Met het motto ‘Hello Freedom’ gaf het bedrijf aan dat bedrijven met virtualisatie en cloud computing ultieme flexibiliteit realiseren. Medewerkers hebben de vrijheid te werken waar en op welke manier ze dat willen. Dit tegen sterk verminderde kosten, niet geheel onbelangrijk in deze tijd van budget cuts.

Net zoals alle andere partners die aanwezig waren op de conferentie, is Whizpr inmiddels helemaal VMware ready. Go Winnie en Annerieke!

MEDION ‘get the touch’

2009-08-27T20:57:00.016+02:00

Afgelopen woensdag vertrokken we rond de middag met een groep van journalisten en Whizpr’s naar Frankurt met de ICE naar het ‘get the touch’ press event van MEDION. We hadden ons verheugd op een TGV-achtig gevaarte, maar er kwam een soort Duits boemeltje het station binnen rijden. De ‘echte’ICE was kapot werd ons door een conducteur met Prins Bernhard-accent medegedeeld. Uiteindelijk konden we echter wel in de ICE plaatsnemen en kwamen veilig aan in het Intercontinental Hotel in Frankfurt. Daarna met de bus vervoerd naar het event , waar we als filmsterren werden ontvangen met rode lopers en flitsende fotografen. Na een rondje overheerlijke hapjes, stond hij daar opeens: Adrian Sutil, voor de mannen in het gezelschap een Formule 1 held, voor de vrouwen vermakelijk leuk om naar te kijken. Na enkele woorden van Adrian schoof hij samen met de CFO van MEDION, Christian Eigen een gordijntje open, zodat wij hem ook konden zien: de nieuwe all in one PC van MEDION. En dat 'all in one', dat klopte: je kunt er mee gamen, muziek luisteren, TV kijken en internetten en er zit 1 terabyte aan geheugen in zodat je ongegeneerd een hele filmcollectie kunt downloaden. Verder is de PC deels spraakgestuurd en kun je met een touch screen lekker intuïtief aan de slag. Ook was daar ook nog avatar Laura (helaas niet te veranderen in een ‘James’ of ik noem maar een naam: Adrian). Laura kon op commando allerlei dingen doen, al werd me niet geheel duidelijk wat. Na de presentaties, ging Adrian door de zijdeur af en konden de journalisten met hulp van MEDION productmanagers alvast aan de slag met het apparaat dat over twee maanden definitief op de markt komt. Daarna was er overheerlijke Live cooking en een DJ die de pech had, dat op een prachtige zomeravond aan de Main veel mensen buiten gaan zitten. Vandaag weer terug naar huis in de ICE. Das Leben war gut in Frankfurt!

Boeven vangen met scherpe camerabeelden

2009-08-27T20:56:00.010+02:00

Vage en onduidelijke camerabeelden? Slechte beeldkwaliteit waardoor je het verschil tussen een hond en een onweerswolk niet ziet? Niet, als het aan Axis Communications ligt. Deze Zweedse leverancier van netwerkcamera's bracht 25 jaar geleden de allereerste IP-camera op de markt. Wazige en onduidelijke beelden zijn verleden tijd en live meekijken met de camera kan overal ter wereld.

Dat de technologie van de toekomst nu al beschikbaar is, legde Axis uit aan verschillende journalisten tijdens het persevent, vandaag, 27 augustus. Het IKEA -hotel Tulip Inn in Delft was het decor en zelf ook tevreden klant van Axis. Zij hebben een camera-installatie opgehangen om genode en ongenode gasten en omgeving in de gaten te houden. De resultaten spreken voor zich. (Fraude, aanrijdingen en duistere handelingen brachten de camerabeelden haarscherp in beeld. Zowel voor de hotelmanager als de politie en verzekeraars). Ter plekke mochten we even meekijken met de verschillende camera's in en rond het gebouw.

Ook toonde bedrijventerrein Hoorn80 een kijkje in hun beveiligingspraktijk. Dit is een industrieterrein waar streetraces, illegaal afvaldumpen, inbraken en vandalisme -helaas- aan de orde van de dag waren. Dankzij cameratoezicht is dit met 85 procent gedaald.

De rode draad tijdens deze ochtend was beeldkwaliteit; wazige vlekken en onscherpe beelden zijn passé. In plaats daarvan kijken we (in HD-kwaliteit) naar haarscherpe beelden die kunnen inzoomen tot op de knoopjes van je overhemd en de blaadjes van een bloem. Mede dankzij de zelf ontwikkelde technologie (chips) en optimalisatie van producten van anderen (onder andere cameralenzen en software) ontstaan geavanceerde camera-oplossingen.

Ook Martin Gren, de whizz-kid die 25 jaar geleden de allereerste netwerkcamera ter wereld ontwierp en daarmee de start van Axis markeerde was overgevlogen vanuit Zweden. Hij vertelde een geïnspireerd verhaal over innovatie en hoe de vragen vanuit het bedrijfsleven Axis continu uitdagen om nieuwe producten en technologie te ontwikkelen en 'understanding' partners te zoeken.

En de uitsmijter van de dag?! Camerabeveiliging komt uit zijn dode hoek. :-)

Pechtold is een goede PR man

2009-08-24T14:49:00.004+02:00

Een heerlijke kijkavond voor de PR-professional, gisteravond. Alexander Pechtold liet een sterk staaltje PR zien en dat werd afgemaakt met de hilarische film Wag the Dog, over vernuftige spindoctoring. Ik had de hele avond behoefte om dit te delen met anderen, bijvoorbeeld op Twitter. Maar dat vond ik zonde, zonde van de aandacht die daardoor afgeleid werd. Vandaar deze post, omdat er toch ruimte is om mijn ei te leggen. Om een groter publiek te bereiken heb ik onderstaande tekst ook op MarketingFacts gezet. Ik ben benieuwd of dat publiek mijn mening deelt.

Sinds Pechtold burgemeester werd van ons mooie Wageningen ben ik een fan van hem. Hij verstaat het spel rond publiciteit zeer goed. Gisteravond vond ik hem briljant. Los van de inhoud, was zijn tactiek erg slim. Hij liet niet alleen zien dat hij erg goed kan omgaan met de pers, maar dat hij ook snapt hoe je media in kunt zetten om het beeld van het publiek te vormen.

De interviewstijl van Margriet van der Linden vind ik niet prettig, ze is te directief. Haar manier van vragen dwingt altijd tot een antwoord dat zij graag wil horen. En dat doet af aan de spontaniteit en nieuwsgierigheid waar dit programma om gaat. In tegenstelling tot andere zomergasten, kon Pechtold hier uitermate goed mee omgaan.

Hij creëerde iedere keer voldoende ruimte om zijn eigen verhaal te vertellen. Af en toe moest Margriet even in de hoek gezet worden, maar om de harmonie van het gesprek te bewaren kreeg ook zij voldoende ruimte om haar vragen te stellen. Vervolgens was de opbouw van zijn keuzefragmenten zeer weloverwogen gekozen.

Van een hele foute Italiaanse disco-hit tot het niet kiezen tussen Israël en Palestina, debat tussen Bentsen en Quayle, naar de Zangeres zonder Naam. Hij stelde zich meteen kwetsbaar op door een fout nummer te kiezen en zijn verhaal te beginnen bij de pubertijd, met pukkels en meisjes (Carice begon bij haar kinderjaren met ingewikkelde klassieke muziek, over beeldvorming gesproken). Door kwetsbaarheid te tonen ben je juist sterk, in mijn optiek. In het verdere verhaal over zijn carrière is hij eerlijk en geeft aan fouten te hebben gemaakt. Vervolgens neemt hij wel de ruimte om aan te geven dat hij er van heeft geleerd. Daarna spreekt hij de toverwoorden uit “Authenticiteit is waar het om draait”, als Margriet hem in de hoek probeert te duwen met zijn optreden bij de Lama’s. Een weer laat hij in zijn antwoord zien dat hij het begrijpt. Als je jongeren wilt bereiken, moet je hen bekend maken met jezelf. In de Lama’s is geen plaats voor inhoud maar het draagt wel bij aan naamsbekendheid, oftewel attention/awereness in de AIDA reeks.

Ik vond het sterk om te zien hoe hij het dilemma in het Midden Oosten besprak door voorbeelden op micro-niveau te laten zien, wat zijn overweging om geen keuze te maken rechtvaardigde. Voor beide individuen was de situatie erg. In de Midden Oosten-kwestie is haast geen keuze te maken. Dat conflict is zo ingewikkeld. Ik vond zijn tactiek knap om vervolgens de discussie naar een hoger niveau te tillen. Het abstracter te maken om het niet maken van een keuze te rechtvaardigen en vooral te focussen op de oplossing; een ‘twee staten politiek’. En die keuze is consensus.

Door bewust in te gaan op beeldvorming in de politiek door het debat te tonen, liet hij zien dat hij het begrijpt. Kortom, een feestje om naar te kijken. Maar wat vonden de andere kijkers ervan? Een rondje Twitter en Google was leerzaam. De invloed van social media op de beeldvorming is interessant. Tijdens de show zijn de meningen veelal positief, maar na de uitzending zie je dat de negatieve opmerkingen toenemen en geretweet worden. Zeer knap bijvoorbeeld dat Bert Brussen met goed gevonden, zeer scherpe, ongenuanceerde woorden een plekje op het podium heeft weten te bemachtigen dat zorgvuldig is opgebouwd door Alexander Pechtold. Het zwart/wit denken waar Pechtold over sprak in relatie tot Wilders laat zich ook hierin weer zien…

It's Digital Summer

2009-08-24T06:14:00.010+02:00

Als er één ding is waar in San Francisco geen gebrek aan is, dan zijn het feestjes en netwerkbijeenkomsten. De beste zijn een combinatie van beide. Digital Summer is er zo eentje. Het event werd georganiseerd door Girls in Tech en Ubergizmo. In Club Temple kon je onder het genot van de tunes van een, uiteraard vrouwelijke, DJ de nieuwste consumentenproducten van HP bekijken (gevalletje sponsored by).

Heb daar ook kennisgemaakt met de HP TouchSmart. Deze is al ruim een jaar op de Nederlandse markt, maar vond hem desalniettemin indrukwekkend! Vraag me af hoe lang het nog duurt voordat alle laptops, TV’s en alle andere apparaten met beeldschermen, voorzien zijn van touchscreen bediening. Eenvoudiger kan het bijna niet. Bij smartphones is het in ieder geval al gemeengoed.

Het event was een hit. De Temple was afgeladen vol met 800 bloggers, PR-mensen en party crashers. Er was in ieder geval alles aan gedaan om de Girls (and Guys) in Tech te vermaken. Een make-over bij de eyelash bar om jezelf om laten toveren tot diva of drag queen, een custom made cover voor je mobiel en op de runway werd de laatste mode geshowd. Aan het milieu was ook gedacht: voor ieder verkocht glas champagne wordt een boom gepland. Green kan zo dus ook very glam zijn!

Back to the roots of HP

2009-08-20T03:01:00.011+02:00

Met onze Whizpr Silicon Valley trip bezochten we vanochtend de 'Birthplace of Silicon Valley'. Zo wordt de beroemde garage van HP genoemd waar het ooit in 1938 allemaal begon. Twee jaar later werd deze ruimte al te klein. Het bedrijf had trouwens ook zomaar PH kunnen heten. De volgorde van de letters werd bepaald door een coin flip.

Het is nu een jaar geleden dat HP aankondigde EDS over te nemen. Iedereen dacht dat EDS een blok aan het been zou worden van HP. We horen dat dit nu echter het meest winstgevende deel van HP blijkt te zijn. Een jaar na de overname kan dus al geconcludeerd worden dat het een goede strategische zet was. Er worden 150.000 mensen van EDS geïntegreerd bij HP. David Gee, Marketing VP Services vertelt dat de cultuur bij EDS van origine veel formeler is dan bij HP, maar die stropdassen kunnen nu af. Hoewel de markt zeker is gekrompen qua omzet, is volgens Gee de ergste crisis wel voorbij: “Most of the hard stuff is behind us now.”

Met de aankoop van EDS is services een belangrijk onderdeel geworden van het bedrijf. Verder wordt met andere producten en innovaties die ontwikkeld worden in HP Labs, sterk ingespeeld op de behoefte aan hele specifieke personal services. Hiermee gaat het bedrijf bijna terug naar zijn z’n roots. Bill Hewlett en Dave Packard waren all about personal service. Sommige succesformules zijn tijdloos.

Met het bezoek aan HP sluiten we de trip voor dit jaar af. Hoe de Valley er volgend jaar aan toe zal zijn weet niemand. But we’ll be back!

Don't rock the boat!

2009-08-19T09:46:00.000+02:00

Voor iedereen die denkt dat de Whizpr persreis niet spannend is: ik heb net een formulier ondertekend waarop ik aangeef dat ik me realiseer dat ik iets ga doen "which entails serious risks...known and unknown... that could result in death..."

En ik heb nog getekend ook... En wat ga ik nu helemaal doen?

Raketvliegen? Abseilen? Bungy Jumpen? Nope. Ik begeef me op de zeilboot van Larry Ellison, CEO van Oracle. En inderdaad, de risico's bij het zeilen van de America's Cup zijn aanzienlijk, en ook bij de Sydney-Hobart Race, een van Larry's favoriete zeilraces, zijn een paar jaar terug nog doden gevallen. Maar vanmiddag valt het wel mee, denk ik. Het is windstil en de boot ligt stevig afgemeerd... in de vijver buiten het hoofdkantoor van Oracle... 200 bij 200 meter denk ik, en gemiddeld anderhalve meter diep.

Iedereen weet inmiddels dat Amerikaanse organisaties zich overal tegen moeten indekken, omdat een proces zo om de hoek ligt, maar zo extreem als dit heb ik het nog niet vaak gezien... Ik ga vast op zoek naar de zwemvesten...

Just another day with Whizpr in the Valley

2009-08-19T08:54:00.014+02:00

De Whizpr perstrip in de Valley startte vandaag met Hitachi Data Systems en hardcore technologie: storage. En dan geen compact flash cards, maar het zwaardere werk. Hitachi Data Systems levert opslagoplossingen voor grote ondernemingen. En hoewel de crisis ook hier zijn sporen nalaat, is het toch minder dan in veel andere sectoren. De hoeveelheid data in de wereld blijft doorgroeien. Erik-Jan Schmidt VP Corporate Marketing: "De dotcom burst was wezenlijk anders dan de huidige crisis. Toen ging het om overwaardering en overspannen verwachtingen. Dat spatte echt uit elkaar. Nu zijn de structurele ontwikkelingen niet veranderd. Er verdwijnen wel mensen, maar niet in hetzelfde tempo. Er is zeker behoefte aan meer storage, maar er wordt veel beter op kosten gelet. Hardwarekosten spelen daarbij een rol, maar ook zaken als koeling en energie. Basisvraag is nu: "How can I do more with less?"

Google: Work hard and play hard
En dan in de middag, the moment everybody has been waiting for, ok ik althans. Een bezoek aan Google headquarters in Mountain View. Op de campus werken tussen de zeven- en achtduizend mensen (als het er zoveel zijn kijk je niet op duizend meer of minder). Het was indrukwekkend. De 17 restaurants, volleybalvelden, biljarttafels, tafeltennis en muziekinstrumenten ademen allemaal het credo dat hier heerst: we’re all about work hard and play hard. Mensen brengen hier dagelijks dan ook nogal wat tijd door. Het scheelt dat je wel gewoon je kids kunt uitnodigen voor de lunch en de dagelijkse quality time. Volgens medewerkers voelt het echter niet als een gigantisch bedrijf, maar nog steeds als een kleine startup. Er is veel ruimte voor eigen initiatief en innovaties.

Eat your own dogfood
Google staat natuurlijk vooral bekend om de zoekmachine, Gmail en Youtube. Wij kregen een inkijkje in Google Enterprise, de tak voor de zakelijke markt. Meer productiviteit en minder kosten: de crisis lijkt bijna een zegen voor de sterkste punten van het cloud computing aanbod van Enterprise. Een belangrijke ontwikkeltak voor Google is Maps. 85 procent van zakelijke data heeft een connexie met een locatie. Met Maps kunnen bedrijven dit voor hun klanten visualiseren. Denk bijvoorbeeld aan de Starbucks Store locator of een andere praktische toepassing als deze: mocht je willen verhuizen en checken hoe hoog de crime rate in je nieuwe buurt is: door een koppeling met Maps is alle Crime reports info op kaartjes te visualiseren.

Voordat iets op de markt wordt gebracht hebben trouwens vrijwel alle Google-medewerkers het al gebruikt. Dit komt voort uit een andere typische Google filosofie: Eat your own dogfood. Of het nu uit een van de personeelsrestaurants komt of niet, I think it’s pretty damn good food.

De middag brachten we door bij Oracle. Daar geldt: It’s all about integration and open standards. Oracle staat erom bekend dat het veel bedrijven overneemt. Ze nemen echter ook altijd de ontwikkelaars en servicemedewerkers over. Support blijft dus gegarandeerd en het product wordt, al dan niet geïntegreerd met andere oplossingen, verder ontwikkeld. Volgende stap is uiteraard het integreren van het Sun-portfolio waarmee het Java-technologie en hardware toevoegt. Ook hier wordt gefocust op flexibiliteit/ mobiliteit van medewerkers en constante beschikbaarheid van informatie onder andere door cloud computing. Alles behalve gebakken lucht.

Social Media Café SF: There is no such thing as free advice

2009-08-18T08:24:00.012+02:00

Het bord op de deur had alle elementen van 1.0 communicatie: handgeschreven en geïmproviseerd. Het eerste officiële Social Media Café San Francisco. Georganiseerd door de Social Media Club van acht uur 's morgens tot een uur of elf. Nou ben ik niet echt een ochtendmens, maar het woord café sprak aan en het programma leek te doen: 'The majority of the morning will just be about hanging out, talking with each other, making media, drinking coffee and eating doughnuts...'

Om negen uur waren naar schatting dertig mensen druk aan het mingelen en netwerken. Na nog een uur nam initiatiefnemer Chris Heuer het woord en startte een discussie over de waarde van professioneel advies op het gebied van social media. Is alles wat 'free' beschikbaar is, daarmee ook automatisch zonder waarde?

Duidelijk werd dat ook in San Francisco mensen het lastig vinden advies over social media in concrete fees te vertalen. Vaak wordt onder het mom van een 'brain picking' lunch ook kennis verzameld waarvan het lastig is om daar bedragen tegenover te zetten. Toch is dat wel hetgeen wat moet gebeuren.

Kennis van social media en hoe daarmee om te gaan heeft waarde. Minstens zoveel als traditioneel communicatie-advies. Waarom wordt dan nog steeds verwacht dat het er 'even' bij gedaan wordt en binnen bestaande budgetten? Social media wordt in dat geval duidelijk nog onderschat en niet voldoende serieus genomen. Na de discussie ging het netwerken vrolijk verder en bleven er regelmatig nieuwe bezoekers bijkomen waaronder Truman, de hond met een eigen Twitter-account.

De locatie is er overigens eentje die ik ga onthouden. Voor weinig kun je er een bureau 'huren' en op ieder moment binnenvallen om gebruik te maken van alle faciliteiten en natuurlijk bij te praten met social media insiders en andere interessante bezoekers. Ik heb slechtere café's bezocht.

Gaat u hier maar even liggen...

2009-08-18T08:20:00.009+02:00

Ik voel me niet zo lekker. Ik heb een irritant kuchje en zit snotterend achter mijn beeldscherm. Plichtsgetrouw als ik ben, ben ik vanmorgen toch in de auto gestapt en naar kantoor gereden. Volgens mij heb ik niet de Mexicaanse Griep maar ik heb voor de zekerheid toch mijn handen maar even ontsmet onder een van de vele apparaatjes met desinfecterende vloeistof die nu overal op kantoor hangen. Zo toch maar even een afspraak maken met een doctoren in ons Health Center. Klinkt als een ideale wereld toch? Tijdens de middagsessie van onze Silicon Valley trip blijkt dit echter geen toekomst. Cisco heeft begin dit jaar zijn eigen Life Connections Health Center geopend. Alle medewerkers en hun familieleden kunnen daar terecht voor een consult bij de dokter, een behandeling bij de chiropractor of een bezoekje aan de acupunturist. In een van de 18 ruimtes (care suites) die meer doen denken aan een huiskamer dan aan een behandelkamer, wordt er door de artsen ruim de tijd genomen voor de patienten. De kosten, die zijn hetzelfde of zelfs goedkoper als bij je eigen dokter. En krijg je een receptje, dan kan je gewoon doorlopen naar de apotheek die ook op kantoor is ingericht. Bij de inrichting van het centrum is gebruik gemaakt van gerecycelde materialen en rustige kleuren. Daarnaast wordt uiteraard gebruik gemaakt van Cisco-technologie. Zo kunnen medewerkers in het kantoor in North Carolina via 'Health Presence' op afstand een consult hebben met de artsen in San Francisco. Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn maar door te zorgen dat medewerkers gezond en in balans zijn, hoopt Cisco ze langer aan zich te binden.

Social Media Revolution

2009-08-18T02:15:00.005+02:00

Voor iedereen die nog steeds denkt dat social media een gril is: KIJK DIT FILMPJE. Wij zijn niet voor niets zo druk bezig met PR2.0. Communicatie en beïnvloeding van anderen speelt zich tegenwoordig grotendeels op het internet af. De invloed van traditionele media zal kleiner worden, daarom is het nu tijd om over te schakelen naar een nieuwe vorm van communiceren. Interactie is belangrijk en dat moet je ervaren. Spring in het diepe. Wij leren je zwemmen.

Whizpr perstrip hits San Francisco

2009-08-17T07:19:00.024+02:00

De kop is eraf, de Whizpr perstrip 2009 naar Silicon Valley has started! Zaterdag kwamen zeven journalisten en twee klanten in goed gezelschap van Erik en Marieke aan in San Francisco. Na de eerste shopactiviteiten volgde het traditionele zaterdagavonddiner in Chinatown. De Peking Duck viel niet aan te slepen en er werden door de gastvrouw harde upsellingtechnieken toegepast. En met succes!

Vanochtend weer vroeg op voor de fietstocht over de Golden Gate bridge. Wel met de nodige pauzes om daarna weer wat steile hellingen te kunnen bedwingen. Over het algemeen had iedereen redelijk goede fietsbenen dus we bereikten zonder al teveel problemen Sausalito. De bootreis terug zorgde voor weer wat mooie plaatjes van de stad.

Eind van de middag ontmoetten we een groep Nederlanders die wonen en werken in de Valley. De jaarlijkse Whizpr borrel blijkt ook hier al uitgegroeid tot een begrip. Naast lokale wijn, bier en een topbuffet werden er vooral veel verhalen uitgewisseld en deden we, geheel volgens Whizpr traditie, na sluitingstijd het licht uit.

Morgen is het afgelopen met alle fun and games , nou ja met het laatste dan. Om 8 uur worden we verwacht bij PayPal, de middag brengen we door bij Cisco en ’s avonds is het de beurt aan the new kid in town: Symbaloo. We will keep you posted, op deze blog, maar ook via Communicatieonline.

Girls in Tech: Journalism 2.0

2009-08-15T18:37:00.009+02:00

“Change or get another job”. Aldus social media expert Brian Solis. Deze boodschap is gericht op iedereen die werkzaam is in PR. Volgens Solis ben je op sterven na dood als je op traditionele wijze PR blijft bedrijven en het persbericht als de holy grail ziet. Ik zag Solis , onder meer schrijver van het boek Put the Public Back in Public Relations, afgelopen week bij mijn eerste Girls in Tech event in het MySpace kantoor in San Francisco. Thema: Journalism 2.0.

Girls in Tech is een sociaal netwerk gericht op het inspireren en samenbrengen van professionele en invloedrijke vrouwen in technologie. Het netwerk bestaat onder meer uit journalisten en professionals in IT, PR en media. Kara Swisher, journaliste van de Wall Street Journal , leidde de discussie. Volgens Swisher zijn journalisten die zijn opgegroeid met traditionele media vaak bang online te gaan. Je kunt maar zo commentaar krijgen op je artikelen. Iedereen is het er echter over eens dat online the way to go is. Citizen journalism takes over en traditionele media moeten de controle loslaten. Iedereen kan een blog starten en online uitgroeien tot expert of voorloper op zijn vakgebied. Traditionele verhoudingen zijn zoek en als kranten hier niet slim op inspelen behoren ze binnenkort voor eeuwig tot het oud papier.

Maar hoe bereik je als PR-professional die citizen journalists en social media dan? Dit blijkt toch nog steeds via good old e-mail te zijn, maar Twitter is minstens zo belangrijk. Grootste irritatie blijkt overigens ook hier te zijn: PR-mensen die niet weten waar ze over praten. Volgens Solis zet social media de PR-branche volledig op zijn kop. Alles wat je tot nu toe deed moet heroverwogen worden. Adviseren over social media betekent dan ook niet simpelweg zeggen dat klanten een Twitteraccount moeten openen of een LinkedIn groep moeten beginnen. Het gaat erom te bedenken op welke manier je het beste een community rond je bedrijf of merk kunt creëren.

Solis geeft als uitsmijter nog mee dat er geen ruimte is voor lazy PR people: breathe what you represent, daar gaat het om. We kunnen bij Whizpr dus gewoon adem blijven halen zoals we al deden.

Lees meer over dit Girls in Tech event en de positie van girls in de techsector op Dutchcowgirls.
Onderstaand een video met korte interviews met enkele aanwezigen.

De trossen los met WatchGuard

2009-08-12T11:45:00.005+02:00

Wij bij Whizpr zijn van mening dat business en pleasure uitstekend samengaat. Het is geen doel op zich uiteraard, maar een beetje fun mag er toch altijd wel graag bijzitten. Dus als de CEO van WatchGuard eens in Nederland is, heb je de keuze: niets doen, langs wat redacties gaan die plichtmatig een presentatie aanhoren, in een suf zaaltje wachten op de fanatiekelingen die langs willen komen, of je huurt een traditionele tjalk en gaat het IJsselmeer op. Wij zijn dus meer van dat laatste...

Met een select gezelschap besloten we het ruime sop te kiezen. En het werd een prachtmiddag. De vakantiegangers, mensen met verplichtingen elders of zij die de boot afhielden, misten dit keer letterlijk de boot. Een prachtig jacht van De Muider Compagnie. Het rustige, maar verder prima zeilweertje deed vermoeden dat het een relaxte middag zou worden, totdat de schipper verklaarde dat we toch echt mee moesten helpen. Ahoy, alle hens aan dek dus, en omhoog die zeilen. Met de wind in de rug mocht Joe Wang dan alsnog zijn praatje houden. En ik kon me die middag daarvoor geen betere setting voorstellen dan rustig kabbelend tussen Muiden en IJburg. Geen powerpoints, maar Hollandsche vergezichten. Geen marketing-jargon, maar mooie scheepsverhalen. Tevreden en licht verbrand stapten we weer aan wal.

Huisvrouwen houden Craigslist ‘schoon’

2009-08-11T07:47:00.006+02:00

In de San Francisco Chronicle stond afgelopen weekend een grappig artikel. Craigslist, vergelijkbaar met het Nederlandse Marktplaats, werkt in de VS hard aan verschonen van het platform van alle advertenties die gerelateerd zijn aan prostitutie. Dit deels ingegeven doordat de site regelmatig wordt beschuldigd als belangrijkste portaal daarvoor te fungeren. Advertenties die verdacht zijn worden verwijderd. Niet alleen door medewerkers van Craigslist zelf, maar ook door een speciale 'Craigslist volunteer police force' waar ook ene Martha Bader lid van is.

Ik zie het helemaal voor me. Enigszins verzuurde huisvrouwen die op zoek gaan naar aanbieders van deze ‘verdorven’ diensten en met een woeste klik de advertenties verwijderen (die overigens ook gewoon in de kranten te vinden zijn). De volunteer police force staat voor een schone uitdaging. Prostituees worden creatiever in hun advertenties en er zijn 36,5 miljoen gebruikers van Craigslist in de VS. Een grote markt dus. Volgens de Sheriff van Cook County die de website aanklaagde voor het faciliteren van prostitutie, is het bijna onbegonnen werk. Maar hij heeft wel bereikt dat ‘de sector’ minder expliciete advertenties gebruikt. Niet meer naakt, maar vrouwen in bikini. Typisch Amerikaans. Als we het maar niet zien, dan bestaat het niet.

Een vergelijking met onze eigen Marktplaats leek me overigens aardig. Daar lijkt prostitutie niet zo welig te tieren. Een zoekopdracht op ‘sex’ op Marktplaats.nl levert onder meer de originele LP van Hanny: Sex, mannen en geld op en talloze Sex and the City DVD’s. Bij ‘Escort’ ook niets spannends, of je moet blij worden van een dakdrager voor je Ford Escort.

Op Craigslist voor de Bay Area zijn de diensten trouwens nog gewoon te vinden onder het kopje ‘Adult’ met daarbij direct vele voorstellen van diverse dames. Kat in het bakkie voor de police force zou ik zo denken.

Overigens, de lokale Craigslist Amsterdam is, geheel volgens onze gebruiken, wel recht voor zijn raap. Hier dus weinig hoofdbrekens voor adverteerders om vage, alternatieve zoekwoorden te bedenken. Er wordt gewoon duidelijke taal gebruikt, wat uiteindelijk de kwaliteit van zoekresultaten altijd ten goede komt.

Dienstbaarheid... part III

2009-08-07T12:11:00.006+02:00

Dit is op deze blog al de derde post binnen korte tijd over dienstbaarheid. Service lijkt een vies woord te worden in Nederland (en in nog wat landen...). En de landen of gevallen waar het wel goed gaat, vallen ons meteen op, want blijkbaar raken we eraan gewend om bot behandeld te worden, als je überhaupt al geholpen wordt. En dan valt het vooral op welke grote rol communicatie in het geheel speelt. De toon en de inhoud van de boodschap is van ongekend belang.

Afgelopen week was het bij mij twee keer raak. Zonder al te veel details te delen: mijn nieuw bestelde hippe bril was gedeeltelijk kwijtgeraakt in het productieproces. Je vraagt je af hoeveel onderdelen een bril heeft... De mededeling van de medewerker van de opticien (dus niet zo parelachtig als de naam doet vermoeden...) was kort en zonder medeleven. Drie telefoontjes verder hoorde ik pas voor het eerst, bij monde van de filiaalmanager, de zinsnede: dit is wel vervelend voor u.

Vervolgens vond ik gisteren op de stoep van de huisarts een verzameling pasjes, van de ziekenhuis ponskaart tot aan een Dixons spaarpas. Ik raap een en ander op en geef het af aan de balie van de dokter, waar ik geen goeiemorgen krijg, noch een oh wat fijn, och wat vervelend voor die meneer of we zoeken het uit. De kaartjes worden in een hoek gegooid, niet meer aangekeken en mijn 'tot ziens' wordt niet beantwoord.

Het was dan ook een verademing om gisteravond te spreken met Jeff van Pure Digital Technologies, maker van de Flip Video, inmiddels van Cisco. Ik heb er eentje besteld die vooralsnog alleen in de VS te bestellen is. Mijn Nederlandse creditcard gaf daarom een foutmelding, waarop ik vervolgens het met een Amerikaanse kaart nog eens probeerde. Na twee dagen werd de bestelling met de NL kaart toch goedgekeurd. Probleem: nu komen er twee camera's aan. Niet alleen werd ik direct begrepen door Jeff, hij deelde zelfs in mijn zorgen, regelde dat alles in orde kwam, wenste me een buitengewoon plezierige dag verder en gooide me op het laatst nog even toe: Don't hesitate to call again, we're here 24/7. En dat alles in minder dan vier minuten. Jeff kent mij niet, noch ik hem. Maar sinds gisteravond heb ik er een vriend bij, althans, zo voelde het even. En ik heb sterk het vermoeden dat het Jeff geen enkele moeite heeft gekost om daarvoor te zorgen.

Hartelijke bedankjes of overtuigend medeleven is niet nodig. Wat inzet, openheid en klantgerichtheid zou wel leuk zijn. Doe dan tenminste net alsof je je werk leuk vindt, of ga iets anders doen. Wat vriendelijkheid kan al met een simpel woord of intonatie, of door stilzwijgend keihard te bikkelen, dat kan ook. Zullen we dus gewoon even afspreken dat we vanaf nu allemaal een beetje meer Jeff zijn. Enjoy the rest of your day, have a good one.

Social media to the max

2009-08-06T19:51:00.007+02:00

Het heeft toch helemaal geen zin continu online te communiceren waar je bent of wat je aan het doen bent? Dat is eigenlijk gewoon puur een vorm van exhibitionisme en zelfprofilering, niet? Dit zijn veelgehoorde argumenten van mensen die niet te porren zijn om deel te nemen aan Facebook, Twitter of andere social media. En ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf ook af en toe ook nog wel wat sceptisch ben om alles in de openbaarheid online te gooien. Soms wordt het nut en vooral de lol ervan echter in een klap duidelijk. Dan weet je weer precies waarom het goed en ook vooral gewoon leuk is.

Zoals gisteren, toen Ward vanaf zijn vakantieadres in Amerika op Facebook las dat Tonie van Ringelestijn wakker werd in Palo Alto in Silicon Valley. Hij wist dat ik daar in de buurt een meeting had met Symbaloo USA. Een half uur later had ik een mail van Tonie met het voorstel een kop koffie te doen en een uur daarna zaten we samen met Symbaloo in Palo Alto te lunchen. The power of social media to the max. Een beetje exhibitionisme is soms dus best lekker, bijvoorbeeld als side dish bij een ceasar salade.

Going Google on the Highway

2009-08-05T08:31:00.005+02:00

Ik had er al over gelezen, maar vandaag toen ik mijn eerste autotrip maakte op Highway 101 zag ik het in het echt: een billboard van Google. Het bedrijf is onder de naam 'Going Google' voor het eerst in haar geschiedenis een old school reclamecampagne gestart. De campagne is gericht op het winnen van gebruikers voor Google Apps, de zakelijke oplossingen die rechtstreeks concurreren met Microsoft Office en IBM’s Lotus Notes.

De billboards zijn geplaatst in en rond vier grote Amerikaanse steden, waaronder mijn tijdelijke home town San Francisco. Gedurende een maand laten de borden iedere dag een andere boodschap zien over Google Apps. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet helemaal precies kon lezen wat er stond, want was er te snel voorbij. Misschien bij deze dan een idee voor nog een simpel medium om de autorijdende massa te bereiken: de Google Apps bumpersticker. Google Apps: stick to it!

Persberichtfrustratie

2009-08-04T14:41:00.005+02:00

Eens in de zoveel tijd is er ergens op de wereld een journalist of blogger die het niet meer trekt: die onophoudelijke stroom persberichten. Maar vooral de slechte die daar tussen zitten. De frustratie begint bij slecht geschreven teksten en loopt door tot volslagen irrelevante berichten die nog worden nagebeld ook. Meest recent: Robin Wauters op Techcrunch. Hij geeft een top 10 van verboden woorden. Een herkenbaar lijstje.

Wat betreft irrelevante berichten: ik moet bekennen dat ook wij wel eens iemand 'verblijden' met een wat minder relevant bericht. We maken een nauwkeurige selectie, elke keer weer, maar soms ontvangt iemand toch een bericht dat niet direct op zijn/haar interesses was gericht. Sorry. Het is ook gewoon lastig, geef ik toe. Van velen weten we wat hen bezighoudt, maar ook die interessegebieden veranderen in de loop der tijd. Laat staan de wisselingen van de wacht bij publicaties. Een vervanger van iemand kan zomaar eens het zwaartepunt op andere zaken leggen. En heeft iemand enig idee hoeveel mediacontacten wij te onderhouden hebben. Je wilt het niet weten.

Maar dan over die teksten. Die moeten gewoon goed zijn. Punt. En dan mag ik toch wel concluderen dat we daar nog veel strenger in zijn. Discussies met klanten ten spijt: "Maar wij zijn echt marktleider!", "Ja, maar ik heb een exacte vertaling uit het Engels nodig, dus laat dat toonaangevend staan, dat moet van Legal", "Er is geen enkel ander product dat hierbij in de buurt komt, dit is zo uniek, dat moet je ook zo opschrijven"... ik dacht het niet. Het feit dat Techcrunch melding hiervan maakt en dat het iets is wat regelmatig terugkomt, steeds door een andere publicatie, stemt verdrietig. Wij lachen erom, omdat we dergelijke woorden systematisch vermijden (ok, in een boilerplate laten we ze nog wel eens staan ;-). Maar het is om te huilen dat er blijkbaar dus nog voldoende 'PR-adviseurs' zijn die daar anders over denken. En dat is jammer voor het imago van het vak (wat het blijkbaar dus wel degelijk is), vervelend voor de bedrijven waarvan de berichten niet meer worden gelezen en vooral irritant voor de ontvanger. Die blijft namelijk die troep terugvinden in zijn inbox. En mochten daar toch berichten van ons tussenzitten: laat het weten. Daar wordt iedereen beter van. Alhoewel niemand er een unieke toonaangevende marktleider van wordt.

Analyse this!

2009-08-03T14:50:00.005+02:00

Succesindicatoren van PR in het PR 2.0 tijdperk

Collega Erik schreef op 26 juli al over de uitdagingen die social media met zich meebrengen als het gaat om het bijhouden wat er over bedrijven gezegd wordt. Maar als we onze monitoring tool straks af hebben, weten we dat de volgende uitdaging al op ons wacht, want hoe laten wij als PR-mensen straks onze successen zien?

In the good old PR 1.0 wereld konden we het af met een overzicht van alle artikelen die een PR-actie opleverde. Een door ons of een door de klant opgezet overzicht met daarin meestal de vermelding van de oplage, lengte van het artikel, de tone of voice of voice, etc. Zo'n overzicht in combinatie met de advertentiewaarde gaf klanten in elk geval een aardige inschatting van het succes van hun PR-campagne. Hoewel daar ook de nodige haken en ogen aan zaten natuurlijk. Maar in de PR 2.0 wereld is alles anders.

In de PR 2.0 wereld kan een succesvolle PR-campagne voor een productintroductie bijvoorbeeld bestaan uit diverse tweets van twitteraars met veel volgers, een op YouTube veel bekeken filmpje en een paar reviews van invloedrijke bloggers. Maar ook de resultaten bereikt in traditionele off- en online media moeten nog steeds worden meegenomen. 'Analyse this' wordt dan een heel interessante uitdaging. Want wanneer kun je in het PR 2.0 tijdperk spreken van een succesvolle PR-campagne? De term advertentiewaarde heeft met de opkomst van PR 2.0 zijn glans definitief verloren wat mij betreft. Een zoektocht op internet levert wel enkele mogelijkheden voor het meten van PR succes op.

Bij Amerikanen draait bijvoorbeeld alles om conversie. Ze zetten het aantal benaderde bloggers en journalisten graag af tegen de uiteindelijke zichtbaarheid op internet die dit oplevert. Een andere optie is dat we PR-succes gaan bepalen aan de hand van extra gegenereerde traffic naar de website van de klant. Dat kan relatief eenvoudig door elke klant Google analytics te laten toevoegen aan zijn website. Echter, het doel van een PR-actie is niet altijd het generen van extra traffic naar een website van een klant. Soms hebben klanten er meer baat bij dat hun artikel op een toonaangevende site vaak gelezen wordt en zo bijdraagt aan het laden van autoriteit over het bedrijf.

Een andere optie is dat we PR-succes gaan bepalen aan de hand van resultaten in zoekmachines. Is de Page Rank door de PR-actie verbeterd of niet? Dat is relatief eenvoudig te controleren, maar er zijn ook andere factoren die Page Ranks beïnvloeden, zoals de structuur en plaatsing van nieuws op de eigen website, dus of dat nu de ultieme meeteenheid is? Of gaan we last but not least gewoon ons bestaande analysemodel proberen aan te vullen met de belangrijkste succes indicatoren van social media (het aantal keren dat een filmpje is bekeken, het aantal volgers dat een twitteraar heeft die over dat product twittert, etc.) Dan blijft er veel bij het oude, maar dan missen we wellicht ook een aantal andere succes indicatoren. Kortom, elk voordeel heeft zijn nadeel als het hier om gaat. To be continued dus!

Whizpr goes USA

2009-07-30T11:12:00.005+02:00

Nog maar een paar dagen voordat Whizpr voet aan wal zet in San Francisco. Voor vier maanden hebben we er een derde satellietvestiging bij. Ik heb er enorm veel zin in! De klant waarmee het allemaal begon, Symbaloo, launcht binnenkort zijn concept in de US. Hieraan wordt op dit moment al hard gewerkt. Daarnaast zijn de voorbereidingen van een ander Whizpr US-project in volle gang: onze jaarlijkse persreis naar Silicon Valley vertrekt dit jaar op 15 augustus. Zeven journalisten bezoeken daar Paypal, Cisco , Google, Hitachi Data Systems, HP en uiteraard Symbaloo. Voorlopig geen dull moment dus.

Wat ik verder ga aantreffen in the land of the free and the home of the brave? We zullen het zien. In ieder geval ga ik ook op zoek naar nieuwe informatie en experts die ons weer een stap verder helpen op het gebied van PR 2.0. Want we kunnen wel concluderen dat daar de toekomst ligt. En daarnaast zoek ik uiteraard ook een antwoord op levensvragen als welke Starbucks-vestiging heeft de beste frappachino's, waar zitten de vestigingen van J. Crew, Ann Taylor en Abercrombie & Fitch en welke wijn smaakt het beste in Napa Valley? Uitgebreide rapportage hierover volgt hier en op Dutch Cowgirls (onder de titel Cowgirl in the Valley). Stay tuned!

Online en offline 2.0

2009-07-28T16:49:00.002+02:00

Jeff Jarvis jubelt erover in zijn boek 'What would Google do' (ofwel WWGD): de wereld verandert door het internet, middlemen verdwijnen en alleen organisaties die een platform bieden waar wij kunnen halen wat we nodig hebben, overleven deze klimaatverandering. De rest volgt het lot der dinosauriërs.

Online zijn er voorbeelden te over die deze visie ondersteunen en vallen de platform-wannabees over elkaar heen. Interessant om te zien en ook somewhat stressfull, want welke van deze start-ups wordt de nieuwe Twitter? Ik wil toch wel een beetje early adopter zijn, want te jong om op Woodstock te zijn geweest en een van de laatste gebruikers van de Walkman, dus ik heb iets in te halen. Vrij neurotisch houd ik dus in de gaten waar ik op in moet springen.

Enige tijd geleden las ik het bericht dat Kruidvat voor een zacht prijsje krantenabonnementen gaat verkopen. Chapeau: de keten geeft de WWGD-gedachte gewoon vorm in een offline variant: alles is er te koop wat de mens nodig heeft van wakker worden tot de deur uitgaan. Tandpasta, scheerschuim, koffie en ontbijtshakes en nu dus ook de krant.

Winkel van Sinkel 2.0, zeg maar...

De Drie Dwaze dagen van HTC

2009-07-24T17:26:00.012+02:00

Het deed me denken aan de Drie Dwaze Dagen van de Bijenkorf. Afgelopen woensdag ging in Nederland de HTC Hero-actie van start. Vandaag was de laatste van drie actiedagen. Iedereen kon via Google Maps en de HTC-actiewebsite op zoek gaan naar een van de 75 exemplaren van de nieuwste HTC-smarthphone. Het werd een gekkenhuis. Mensen die met mobiele printers op pad gingen, elkaar van de snelweg afreden, een medewerker van een niet nader te noemen elektronicawinkel die zelf het toestel wegkaapt in plaats van zijn klant en een bizarre fietstocht waarbij in recordtijd van Maarssen naar Utrecht werd gereden. Allemaal voor de HTC-Hero.

En was dat het allemaal waard? Volgens de deelnemers die ter plaatse en op Twitter hun enthousiasme toonden zeker. Ik kan het me helemaal voorstellen, wat is er nu leuker dan heel voordelig (ok in dit geval gratis) als winnaar er met een mooi product vandoor te gaan na een heftige veldslag?! Alle deelnemers die gewonnen hebben: gefeliciteerd! En voor de rest: de HTC Hero is binnenkort gelukkig ook gewoon in de winkel of via het web verkrijgbaar.

Snelcursus effectief communiceren

2009-07-22T17:51:00.007+02:00

Handboeken worden volgeschreven, talloze trainingen gegeven met betrekking tot de meest effectieve manieren om te communiceren. Een aantal aspecten komt hier altijd naar voren. Basisbeginsel is dat niemand kan eigenlijk niet communiceren. Zelfs (of misschien 'met name') door niets te zeggen, breng je een boodschap over. Verder zijn er natuurlijk veel do's en don'ts in communicatie. Meerdere vormen van communicatie: PR, marketing, overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, etc. Ook bestaan verschillende strategieën voor verschillende situaties, arme media, zoals een sms, waarbij de kans groter is dat een boodschap verkeerd overkomt of niet juist wordt begrepen dan bij rijke media zoals face-to-face communicatie. In het web 2.0 tijdperk komt hier nog een hele rits nieuwe communicatiemiddelen bij zoals twitter, skype, myspace, hyves, facebook, etc. etc. Hierbij is tweezijdige communicatie (actie en reactie) weer rijker dan louter eenzijdige communicatie. Vorige week bezocht ik het wezenproject van Anny in Zuid-Afrika met potloden, papier, ballen, hoepels, eten en drinken en een 'envelop met inhoud'. De meeste kinderen uit het volgende filmpje hebben nog nooit een presentatie over communicatie gehoord of een boek erover vastgehouden, laat staan dat ze in staat zijn een letter te lezen, maar hun (eenzijdige) communicatie in de vorm van een danklied was duidelijker, efficiënter, effectiever en doelgerichter dan welke andere vorm van communicatie dan ook.
Familie, vrienden, collega's en iedereen die ik hier niet noem, via deze weg nogmaals ontzettend bedankt voor jullie (financiële) steun, ook namens Anny en de kinderen!

Dienstbaarheid...Part II

2009-07-17T14:05:00.006+02:00

Collega Tessa postte afgelopen maand al een mooie blog over dienstbaarheid die steeds vaker ver te zoeken is. Helaas heb ik dit de afgelopen week (maar eigenlijk maand) ook weer 'aan den lijve' moeten ondervinden. Je hebt slechte service en je hebt slechte service, maar de service van DHL slaat alles.

Het volgende is het geval: een tijdje geleden heb ik een review-toestel van HTC naar een journalist opgestuurd voor een test. Het betreffende toestel is daar netjes aangekomen en vervolgens heb ik DHL opdracht gegeven het pakket te komen ophalen bij de betreffende journalist om het af te leveren bij HTC in Utrecht. Volgens DHL is het pakket bij HTC aangekomen, volgens ons en HTC Utrecht niet. Er is een handtekening voor ontvangst gezet, maar door een persoon die niet bekend is bij HTC Utrecht en niet bij ons. Vanaf dat moment heb ik drie weken lang ongeveer dagelijks contact gehad met DHL om het toestel te achterhalen, vaak met verschillende medewerkers dus moest ik ook verschillende malen hetzelfde verhaal afsteken. Na een aantal keer duidelijk te hebben gemaakt dat de handtekening wel gezet was, maar dus niet door iemand van HTC, kwam DHL zelf ook tot de ontdekking dat het toestel wellicht toch niet uit zichzelf naar HTC Utrecht kwam. Op mijn vraag "Kan ik dan ergens een claim indienen?" kreeg ik het antwoord: "Nee, nog maar niet, want we doen ons best om het toestel terug te vinden".

Maar het mooiste komt nog. Na een aantal weken kwam dan uiteindelijk toch het bericht dat het toestel echt zoek was geraakt, een conclusie die wij bij Whizpr al enkele weken daarvoor hadden getrokken...Ik kon een claim sturen naar een 'Afdeling Claims', die begrijpelijkerwijs door de 'zeer aannemelijke drukte' onbereikbaar was. Op het feit dat ze ook nog het verkeerde postadres hebben doorgegeven, zal ik verder niet ingaan. Ik heb de claim schriftelijk gestuurd en nu krijg ik afgelopen week een brief terug, dat ze de klacht niet in behandeling kunnen nemen, omdat ik niet binnen de termijn van 4 weken (na versturen) bericht heb gedaan van de vermissing.... Need I say more? Mijn klomp is gebroken, de broek afgezakt...en na al heel veel frustraties over allerlei zaken die misgaan bij zendingen van DHL was dit dan toch echt de druppel: wij gaan op zoek naar een andere koerier. Iemand nog tips?

Verkopen via internet. What works best?

2009-07-13T11:05:00.003+02:00

Stel, je hebt drie kaartjes voor het dance-event Dancevalley op 11 juli in Spaarnwoude. Alle vooruitzichten zijn goed; er staat een fantastische line-up aan dj's en er is mooi weer op komst. Er kan niks misgaan. Toch?

Totdat vier dagen voor de party één van de feestgangers twee verstandskiezen laat trekken (waarbij vervolgens de zwelling de vorm aanneemt van een flinke meloen en een kwartier rechtop zitten het maximum is). Daar gaat Dancevalley....

Dat was het startpunt van de battle, met als inzet zo effectief en tegen het aantrekkelijkste bod drie kaartjes verkopen.

Ongeveer gelijktijdig heb ik de kaartjes aangeboden via Hyves,Twitter en Marktplaats. De reacties?

De eerste reactie kwam binnen vijf minuten via Twitter; waarbij twee attente collega's mijn aanbieding voor drie kaartjes voor Dancevalley hebben geretweet naar hun eigen netwerk. Ook de tweede reactie kwam binnen tien minuten via Twitter, waarbij een vriendinnetje vroeg wat de kaartjes zouden moeten kosten.

Ook Marktplaats leverde binnen een kwartier twee reacties op: één persoon wilde één kaartje hebben (mits ik dat ene kaartje even naar Arnhem kwam brengen) een ander bracht een bod uit van 40 euro per kaartje.

Daarna bleef het heel lang stil....

Vervolgens heb ik zelf op iemand gereageerd die geen drie, maar twee kaartjes zocht. Wat is beter; twee kaartjes verkopen van 50 euro per stuk (met de hoop dat ik die ene losse ook nog verkoop) of alle drie voor 40 euro per stuk? (Zie daar het Marktplaats-dilemma; wanneer is de juiste tijd om een bod te accepteren?)

Uiteindelijk, ontelbare telefoontjes en mailtjes later met potentiële, afhakende en daadwerkelijke kopers, was ik de kaartjes kwijt. Ongeveer twaalf uur later. Via Marktplaats.

Mijn conclusie? Marktplaats is toch de beste manier om iets te kopen of te verkopen. Twitter is een goede tweede om snel je advertentie te verspreiden (maar daadwerkelijke verkoop hangt denk ik af van de grootte van je netwerk) En Hyves? Die heeft geen rol gespeeld in deze battle...

‘De aap kan praten’: Over beeldvorming en reputatie

2009-07-08T15:15:00.002+02:00

Ik heb vandaag een blog gepost op MarketingFacts over beeldvorming en reputatie. Het idee kwam naar aanleiding van een gesprek met een bevriende journaliste. Samen hebben we de post gedicht. Nu is het nog maar afwachten wat het met mijn reputatie gaat doen en welk beeld er over Whizpr gevormd wordt. De lezers van MF zijn kritisch. Door te bloggen neem ik wel een risico, het kan niet in de smaak vallen. Net als het waarschijnlijk oprechte verhaal van de dame in het voorbeeld dat ik gepost heb op MF.

Hieronder mijn post:
Ik sprak pas geleden met een bevriende journaliste, die ook blogt voor verschillende sites. Zij vertelde mij een verhaal dat een mooi voorbeeld is van de kracht van social media en hoe je als pr-persoon hier rekening mee moet houden. Ter leering ende vermaeck: een bedrijf (we noemen het Speelgoed NV) organiseerde een bijeenkomst voor journalisten en relaties, met een barbecue en een borrel en een lezing over reputatie en beeldvorming, “want het moet wel over werk gaan”. De PR-medewerkers van Speelgoed waren erg opgewonden over deze zomerborrel, die altijd mooi weer kende en een groeiend succes was.

Een handvol journalisten werd met open armen ontvangen en beschaafd ondervraagd over hun opdrachtgevers. Een van deze journalisten was een freelancer die niet direct over speelgoed schreef en evenmin voor door Speelgoed direct herkenbare media. Deze journalist was derhalve niet interessant voor de PR-mensen. Dat was jammer, want deze journalist (mijn vriendin) heeft wel een enorm netwerk waarin ze mensen vertelt over de PR-borrels die ze bijwoont en de mensen die ze heeft ontmoet.

Wat haar uiteindelijk het meest is bijgebleven van deze netwerkgelegenheid was niet de prettige sfeer, de aardige mensen of de superieure producten van Speelgoed NV. Nee, het waren de uitspraken van de PR-medewerker die vol ontzag was voor haar zwarte directeur. Een zwarte directeur die opgroeide in een klein dorpje in donker Afrika, minstens vier talen vloeiend spreekt, meerdere studies heeft afgerond en nu leiding geeft aan de Nederlandse divisie van een grote internationale organisatie. Ze raakte niet over hem uitgepraat.

Wat nu zo gênant was, zeker gezien de recent ondergane lezing over beeldvorming, was dat haar ontzag niet alleen gebaseerd was op bewondering, maar vooral op verwondering. Hoe een zwarte man uit zo’n klein dorpje het toch zo ontzettend goed deed! En dat in een bedrijf waar “nauwelijks gekleurde mensen” rondliepen! Bij het horen van dit verhaal was mijn eerste reactie, hard lachend ‘Ah, de aap kan praten’.

Dus beste PR-mensen, wanneer u weer eens een borrel geeft en met journalisten praat, let dan even op uw eigen vooroordelen. En denk ook nog even aan de kracht van sociale media zoals weblogs, die zo bepalend kunnen zijn voor de beeldvorming rondom uw bedrijf. Want voor hetzelfde geld had hier niet Speelgoed NV gestaan, maar de naam van uw eigen onderneming.

“Silence is the virtue of fools”

2009-07-07T11:27:00.006+02:00

Goeiemorre,

Hoe gaan het julle? Ek es reg en ek het amper bij tannie en vriendin Sonia Calitz en hulle familie aangekom en dat maak baie plesier.

Het is uiteindelijk gelukt om in Polokwane, het vroegere Pietersburg, een plek te vinden om opnieuw even in contact te zijn met de rest van de wereld, die op sommige momenten hier heel erg weg lijkt…
Hoewel we nog even van prachtig Durban hebben genoten, in de Indische Oceaan hebben gezwonnen en bovendien een aantal wedstrijden hebben gezien in het kader van het Wereldkampioenschap Beachvoetbal, waren we er natuurlijk voor de HIV/AIDS-Conferentie van de African Association for Rhetoric. Deze ging meteen goed van start toen ik als Professor Verheij werd aangekondigd. Natuurlijk was dat iets te hoog gegrepen, al moet ik zeggen dat de kwaliteit van de ‘andere’ professoren en sprekers af en toe op z’n minst discutabel was te noemen. Wat dat betreft was de conferentie er een van hoogte- en dieptepunten, maar uiteindelijk hebben er goede discussies plaatsgevonden tussen experts uit respectievelijke disciplines als ‘media and HIV/AIDS’, ‘AIDS and Pharmacology’, ‘Symbolic Rhetoric’, ‘AIDS and Sexuality’, ‘AIDS and Power’, ‘the Youth and AIDS’. Er waren afgezanten uit Botswana, Zimbabwe, Namibië, de VS, Engeland, België, Zuid-Afrika (waaronder zwaargewichten als Piet Swanepoel en Elvis Saal), Duitsland, India, Nigeria, Kameroen en niet te vergeten natuurlijk Nederland. Samen met professor Jansen van de Radboud Universiteit Nijmegen en 4 studenten (waaronder goede vriend Julien) die op dit moment in Limpopo onderzoek doen in het kader van het hacalara-project vertegenwoordigde ik Nederland.

De eerste keynote spreker begon over het feit dat man-vrouwverhoudingen niet zo slecht zijn in Zuid-Afrika als vaak in de literatuur wordt voorgesteld. Zijn volgende zin echter, deed anders vermoeden: “Women are not as passive as Western researchers think. Of course, women are not the head of a family. You could see the man as the ‘head’ of the family. Women however, are the ‘neck’ of a family, and a head cannot do without the neck. For example, they can occupy themselves with kitchen issues.” De toon was gezet… Niet veel later betoogde een andere spreker hartstochtelijk dat we veel meer moeten focussen op traditionele medicijnen zoals ‘the African potato’ en herbal medicines om AIDS te ‘behandelen’ in plaats van anti-retroviral drugs (conventionele medicijnen die hun werking wél hebben bewezen). Dit zijn slechts enkele voorbeelden die uitstekend laten zien waar sommige van de pijnpunten liggen bij de bestrijding van AIDS.

Met betrekking tot mijn eigen presentatie ben ik tevreden: er barste een flinke discussie los naar aanleiding van m’n af en toe behoorlijk schokkende bevindingen, maar het compliment: “It is a shame that they gave you a masters degree instead of a doctors degree for your work” gaf de algemene tendens aardig weer…

Dezelfde avond werden we in het prachtige stadhuis van Durban in Victoriaanse stijl ontvangen door de mayor. De conclusie na drie dagen conferentie was duidelijk: de ‘golden bullet’ bestaat niet, maar de enige manier om de verspreiding van AIDS een halt toe te roepen is kennis vanuit verschillende disciplines met elkaar te verbinden om zo optimaal gebruik te maken van elkaars expertise. Alleen op deze manier kunnen we op termijn hoofd bieden aan de ziekte die elke dag duizenden slachtoffers vergt. Het vereist meer dan deze blog om de grote problemen te verklaren die de strijd tegen HIV/AIDS met zich meebrengt, maar bij gebrek aan een medische oplossing, ligt de oplossing op dit moment nog steeds in educatie en gezondheidsvoorlichting.

Uiteindelijk moet een gedragsverandering (bv, Abstain, Be faithful & Condomize) bij de doelgroep worden bewerkstelligd. Omdat het, zoals bij PR, soms moeilijk is om vast te stellen wat het werkelijke resultaat van een boodschap is, moeten we misschien allereerst tussenvariabelen gaan meten om succes vast te stellen (wordt de boodschap überhaupt opgevangen? wordt er over de boodschap gepraat?), omdat het moeilijk is (in)directe gedragsveranderingen naar aanleiding van een boodschap vast te stellen.

Volgende keer meer over een tweedaagse jachttoer op de grens met Botswana, de schijnbaar onoverkomelijke verschillen tussen zwart en blank en bezoek aan Anny, Irad en de weeskinderen…stay tuned!

“Soet bly en mooi wees, als jy moet stoet wees, doe het voor die regte redes…”

HTC's nieuwe Hero

2009-07-07T09:54:00.002+02:00

HTC heeft een nieuwe Hero! En dan heb ik het even niet over het nu al veelbesproken Android-toestel dat ook deze naam draagt. Mark Cavendish van Team Columbia-HTC behaalde gisteren zijn tweede etappezege in de Tour de France. They sure know how to pick a winner! En wat doe je als je gewonnen hebt? Phone home:-).

Say what !?

2009-07-06T18:04:00.009+02:00

Heeft u enig idee wat er over u gezegd wordt? Niet in de wandelgangen maar in de media? Ja? Echt alles? Denk het niet. Zelfs de grootste monitoring-specialisten krijgen het nauwelijks voor elkaar. Ze zoeken de niches op, die dingen waar ze wel goed in zijn. Aan u om al die bevindingen bij elkaar te brengen tot het grote geheel. Vast een tip: begin er niet aan. Kost een flinke duit en je bent zo uren kwijt aan het verzamelen en samenvoegen. En ik kan het weten, want ben er wel aan begonnen... Mijn advies, laat het een ander doen. Is sowieso vaak handig. Als je je PR al uitbesteedt, waarom het bijhouden van de resultaten dan ook niet? Een goed PR-bureau voorziet daarin, en biedt het zelfs standaard aan. Bovendien gaat het niet alleen om het bijhouden. De interpretatie is minstens zo belangrijk. Daarvoor is kennis over het medium en de auteur nodig. En er zijn nogal wat auteurs dezer dagen...

Knipseldiensten zijn prettig. Ze houden redelijk bij wat er in de offline publicaties geschreven wordt. Online wordt al lastiger. Traditionele nieuwssites haalt Google Alert er soms uit, maar niet zo realtime en volledig als Google doet geloven. De echt sappige verhalen zijn bovendien te vinden op de social media. En daar wordt het tricky. Want social media zijn internationaal, terwijl negen van de tien mensen alleen willen weten wat er lokaal over hen geschreven wordt. Technorati biedt uitkomst voor blogs, met een taalgevoelige zoekoptie, evenals Google Blogsearch. Opvallend dat de twee met verschillende hits terugkomen. Collecta is nieuw en pakt heel veel media, maar is niet op taalniveau in te stellen. Voor het volgen van een event terwijl je niet aanwezig bent is er Almost.at. Alleen moet je wel een event hebben van enige omvang. En dan Twitter. Twilert is goed, maar soms net wat te traag. Twitter's eigen searchengine voldoet dan beter, maar kijkt, uiteraard, alleen maar naar Twitter.

Kortom, de ultieme tool is er nog niet. Dus maken we die zelf. Nog in Beta voorlopig, maar dat is met alle coole apps het geval, dus dat stempel houden we nog even. Maar soms geldt: als je het goed wilt hebben, moet je het zelf doen. Dit keer doen we dat dus, voor onszelf en voor onze klanten.

Nieuwe PR vraagt mensenkennis...

2009-07-06T00:37:00.003+02:00

...of in elk geval mensen kennen!

Las - met dank aan Henk de Hooge - dit weekend een boeiend verhaal op de site van de New York Times ("in de New York Times", wilde ik eigenlijk zeggen, maar dat voelt toch niet helemaal hetzelfde...). Het ging over de veranderende PR-strategieën bij het introduceren van nieuwe bedrijven of producten.

Heb er ook maar meteen een blogpost op DutchCowboys aan gewaagd.

Waar wij hier nog veelvuldig discussiëren over het belang van offline versus online media, en de noodzaak om meer en meer bloggers bij je berichtgeving te betrekken, in Silicon Valley gaat het alweer een stukje verder.

Daar worden sommige topblogs al niet meer benaderd, maar wordt gekozen voor de word of mouth van Twitter, en dan vooral van de top influencers op Twitter, met grote aantallen volgers. De NY Times zet dat neer als dé ontwikkeling van dit moment, agenda-setting op Twitter, dan volgen de bloggers en de traditionele media vanzelf wel.

De reactie van de 'gevestigde' blogwereld liet niet lang op zich wachten. Techcrunch reageerde nogal gebeten, en ook Robert Scoble, blogger van het eerste uur, gaf aan het allemaal wel wat kort door de bocht te vinden. Dat is het ook. Maar zoals alles wat kort door de bocht gaat: je bereikt wel lekker snel resultaat. In dit geval discussie.

En die is van belang voor het hele PR-vak. Want waar we eerst met PR onze doelgroepen alleen maar konden bereiken via een select aantal journalisten, en we dus ook alleen maar relaties hoefden te hebben met dat selecte groepje, zijn er nu minimaal vijf keer zoveel bloggers, journalisten en/of twitteraars die we moeten kennen en moeten informeren. En die willen allemaal het liefst één op één benaderd worden.

En natuurlijk, ook dáár kun je weer een bepaalde rangorde in aanbrengen. Het is alleen jammer dat die voortdurend wijzigt.

Ook kun je op een bepaald moment niet meer iedereen, die potentieel van invloed is op de perceptie van anderen, nog één op één benaderen. En wie kies je dan? Dat verschilt van geval tot geval. En om die keuze steeds goed te maken moet je alle relevante contacten kennen. Weten wat hen bezig houdt, goed lezen en luisteren. Woordhoorder zijn dus...

En je klant natuurlijk goed kennen. En zijn product goed snappen. Zodat je weet wanneer en waarom je iemand benadert met een verhaal. En dat maakt PR op dit moment tot een zeer uitdagend vak. Geen automatismen meer. Dé perslijst bestaat dan ook niet meer. Het gaat om de medialijst. Met alles en iedereen daarop die over bepaalde onderwerpen invloedrijk kan communiceren met anderen.

Wie je kent is dan dus minstens zo belangrijk als wat je kent.

Fasten your seatbelts, sit back and relax...

2009-07-01T23:31:00.005+02:00

Sani Bonani

Eindelijk een teken van leven uit het prachtige Zuid-Afrika. TIA = This is Africa schiet hier meerdere keren per dag door m’n hoofd en probeer ik tot m’n lijfsspreuk te verheffen. ‘This is Africa’ gold dan ook niet minder voor het zoeken naar een internetverbinding…

Maar laten we het even chronologisch aanpakken…

De reis is goed verlopen, wat zeg ik: goed verlopen? De reis is méér dan goed verlopen, maar dat leek er in het begin van de maandagmorgen nog helemaal niet op….Half 9 meldden professor Jansen en ik ons netje bij het incheckbalie op Schiphol. Bij het digitale inchecken op Schiphol ging er direct iets mis waardoor ik me bij de ‘handmatige incheckbalie’ moest vervoegen. Het was inmiddels half 10 en de dame liet ons vriendelijk weten dat ik daar “maar een uurtje” zou hoeven te wachten, terwijl we om half 11 zouden vliegen… Na wat ‘persuasieve krachttermen’, geheel in de stijl van het aanstaande congres, stond ik binnen 5 minuten mijn bagage in te checken :). Vervolgens gaf de computer bij het inchecken van de bagage een foutmelding, en de bijzonder onhandige KLM juffrouw vroeg of ik het erg vond om op plaats 5c in het vliegtuig te gaan zitten…”Geen enkel probleem, mevrouw, maar mag ik dan nu door de Security?”. Om half 11 ving de reis dan eindelijk aan. Terwijl Professor Jansen naar rechts ging in het vliegtuig, mocht ik links afslaan en wat bleek:

Business class, champagne om 10:30, Australian ijs, Mexican wraps, cointreau, cognac, 4 warme maaltijden, uitgebreide wijnkaart en de meest ontspannen stoelen (die in een handomdraai in een bed veranderden om nog maar niet te spreken spreken van de stoelmassages). Met m’n 1,80 ben ik niet heel lang, maar ik redde het niet de stoel van m’n voorganger met m’n tenen aan te raken. Ik zal nooit meer zo luxe reizen…dus ik probeer het gevoel nog even vast te houden…
Toch moet ik zeggen dat ik me wat ongemakkelijk voelde tussen de overige business class reizigers en begon op een gegeven moment ook op te vallen omdat ik de enige was die de stewardessen bedankte op de momenten dat ze iets kwamen brengen…dat HOORT DUS NIET in de business class.. Zo zie je maar weer, het leven van een business class reiziger gaat niet over rozen.

Na aankomst op het prachtig vernieuwde OR Tambo International Airport in Johannesburg waren er natuurlijk niet minder dan 10 mensen die ons aanschoten om onze koffers te dragen, gelukkig had ik van de vorige keer geleerd en waren het deze keer maar twee lokale bewoners, die er met de noodzakelijke ‘tips’ vandoor gingen.
De volgende dag volgde de doorvlucht naar zonnig Durban: 24 graden, uitzicht op het nieuwe stadion en de Indische Oceaan (zie foto). We hebben voor Zuid-Afrikaanse begrippen flink betaald voor het prima hotel omdat daar wireless internet zou zijn, maar zoals gezegd, we hadden het kunnen weten, TIA = This is Africa…dus nu na veel moeite een post kunnen doen. Het feit dat we direct aan de prachtige kust van Durban zitten maakt een boel goed…

Vandaag was de eerste dag van de zeer interessante conferentie, waarover ik jullie in een volgende post meer ga vertellen. Interessant: enige tips die we kregen voor onze tocht naar de conferentie…de Durbanezen gaven ons te kennen vooral ruim voor de verkeerslichten af te remmen om niet volkomen stil te hoeven staan zodat we minder kans hadden beroofd te worden. Denk er verder aan vooral op de binnenste banen te blijven en niet de buitenste omdat de kans op carjacks hier kleiner is. Hoewel het hier prima weer is, en heerlijk ’s avonds buiten te zijn, zie je vanaf 18:00, dan wordt het hier donker (het is immers winter), letterlijk geen hond meer op straat…en dat is niet voor niets.

De volgende keer praat ik jullie bij over de wondere wereld van man-vrouw verhoudingen in Zuid-Afrika, mijn presentatie die een boel aversie opriep, het wonderlijke bezoek aan de burgemeester van Durban en de wereldkampioenschappen beachvoetbal die midden voor ons hotel plaatshebben.

Dode bomen? Dode kranten!

2009-07-01T14:05:00.002+02:00

De Staatscourant is dood. Weer een krant die het loodje legt en verhuist naar het internet.

Nou ja, krant, méér dan een krant. Een instituut. Dodelijk saai, maar wel belanghebbend, omdat alle officiële overheidsmededelingen erin opgenomen moesten worden. Maar, aan alles komt blijkbaar een eind. Kranten worden wel eens omschreven als dode bomen, dus de term 'kaalslag' is ook voor de krantenwereld prima van toepassing.

Als je wereldoorlogen hebt doorstaan, en al sinds 1814 verschijnt, dan is het toch wel verdrietig dat je je tweede eeuwfeest niet meer mag meemaken.

De laatste papieren versie van de 'officiële uitgave van het Koninkrijk der Nederlanden' wordt vandaag overhandigd aan staatssecretaris Ank Bijleveld van BZ. De Staatscourant stopte een jaar terug al met zijn redactionele inhoud en diende nu nog alleen de bekendmaking van nieuwe wetten en regels. Deze worden vanaf vandaag bekendgemaakt via de website www.officielebekendmakingen.nl.

In een nieuw jasje, met (nog wel) een apart blad en aparte nieuwssite wordt het stokje redactioneel overgenomen door www.sconline.nl.

Goed nieuws voor de CO2-uitstoot, zullen we maar zeggen.

Whizpr San Francisco, Est. 2009

2009-07-01T00:27:00.008+02:00

Whizpr heeft iets met Silicon Valley. En zeker met San Francisco. Enerzijds omdat het de thuisbasis is van veel van onze klanten, en de bakermat van nagenoeg alle moderne ICT, anderzijds omdat het ook een plaats is waar creativiteit en innovatie hoogtij vieren.

Zeker ook als het gaat om de ontwikkelingen op het gebied van Social Media en PR 2.0 is San Francisco the place to be!

Terwijl Californië nagenoeg failliet is gaat het ondernemerschap namelijk gewoon door. De staat van aardbevingen en bosbranden heeft wel voor hetere vuren gestaan.

Daarom gaat Whizpr elk jaar met zeven of acht journalisten op bezoek in The Valley. Ter leringh ende vermaeck. Ook dit jaar gaan we, van 15 - 19 augustus, weer een aantal bedrijven bezoeken, waaronder Oracle, Cisco, Google, HDS en EDS/HP.

Nieuw dit jaar is een bezoek aan de Amerikaanse vestiging van Symbaloo. Zij starten in augustus met hun Amerikaanse activiteiten.

En Whizpr gaat ze daarbij helpen! Vanaf 1 augustus zal Chantal vijf maanden lang Whizpr San Francisco runnen. Onze vooruitgeschoven post in The Valley. Ze werkt daar voor Symbaloo, maar zal daarnaast ook voor andere klanten actief zijn.

Zeker zo belangrijk is de PR 2.0-kennis en ervaring die we daarmee als Whizpr direct bij de bron kunnen opdoen. Chantal zal op dit blog ook met regelmaat verslag doen van haar bevindingen daar.

Om met de Governator te spreken: "Hasta la Vista Baby!"

Dienstbaarheid heeft een imagoprobleem

2009-06-26T11:39:00.009+02:00

Dienstbaar zijn is niet hip in Nederland. En na terugkomst uit een werelddeel dat het tot een kunstvorm heeft verheven om anderen van dienst te zijn, sprong mij dat in het oog en in het verkeerde keelgat.

Volgens mij is het een groot probleem voor ons bedrijfsleven. Met de populariteit van Twitter, blogs en social media kunnen mensen hun frustraties over de kwaliteit van dienstverlening naar hartenlust uiten en daarmee worden 'brands' steeds meer synoniem aan mensen.

De dagen lijken geteld dat de perceptie die mensen hebben van een organisatie centraal kan worden aangestuurd. Het beeld dat we hebben van een bedrijf wordt steeds meer gevormd door de mensen die er werken en met wie we contact hebben als we bij die mensen diensten of producten afnemen. Die mensen vinden we aardig, betrouwbaar, slim, professioneel, hulpvaardig en waardevol of niet. En we hebben de middelen om het hen betaald te zetten als we ons geschoffeerd voelen.

De afgelopen maand bracht ik door in het Verre Oosten: Thailand was eerst vier dagen aan de beurt en vervolgens reisde ik door naar Bali. Het valt iedere Westerling op: de mensen zijn er zo aardig. Vooraf had Belgische collega Chris me al voorbereid: "Je denkt eerst dat er een catch is, maar die mensen zijn echt zo aardig". Na zo'n introductie van een Belgische, gemiddeld genomen al vele malen voorkomender dan de Nederlander, dacht ik te weten wat me te wachten stond. Thailand was nog te doen, maar Bali verziekte me voor de rest van mijn leven. Hoe heerlijk om zo vriendelijk en hartelijk te worden geholpen.

Al bij de eerste avond terug in Nederland ging het mis. We gingen een hapje eten op een terras in Wageningen en werden bediend door een jongen die het duidelijk beneden zijn waardigheid vond om vriendelijk, snel en alert, kortom: dienstbaar te zijn. Na ruim vijftien minuten wachten op het terras en niemand waar te nemen die drankjes opnam of voedsel uitdeelde, liep ik naar binnen om de bestelling door te geven. De bewuste persoon deelde me bars mee dat hij zo naar buiten kwam en vervolgens ontspon zich een koude oorlog tussen ons tafeltje en hem. Ik praat mezelf niet goed, toen geduld werd uitgedeeld was ik even iets anders aan het doen, dus ik had zeker een aandeel. Maar wat me zo trof was de trots waarmee deze jongen onbeschoft was tegen niet alleen ons, maar tegen iedereen op het terras. En we pikten het bijna allemaal!

Ik heb er tijdje op lopen broeden en kwam tot de conclusie dat je bij ons een hoge status toebedeeld krijgt wanneer je mensen 'onder je hebt' of 'aanstuurt'. Macht heeft aanzien, misschien nog wel meer dan geld. En dus ben je een loser als je dienstbaar bent aan een ander.

Hoe anders is dat in een land waar je karma opbouwt in interactie met anderen. Ben je goed voor een ander, vriendelijk en ondersteunend, dat komt dat jou en je familie ten goede in jullie volgende incarnatie. Gedraag je je ellendig naar een ander, staat je een tegengestelde toekomst te wachten. Het gevolg is een omgeving waarin iedereen z'n best doet om anderen zoveel mogelijk te helpen. Ik vind het helemaal top en heb er veel van geleerd.

Duurzaamheid is tegen de klippen op hip geworden. Moet voor dienstbaarheid toch ook haalbaar zijn?

Met Satmap en Sonim de zomer in...

2009-06-19T16:06:00.012+02:00

Het 'productintroductie'-seizoen loopt bijna op zijn einde, want het is bijna zomervakantie, maar gisteren zijn er tijdens de persinloopmiddag van Satmap en Sonim een paar 'robuuste' producten geïntroduceerd, die beiden volop in allerlei vakantieomgevingen getest kunnen worden. Het Engelse Satmap introduceerde zijn GPS-systeem voor outdoor-sporters, zoals fietsers en hikers, op de Nederlandse markt.

In Engeland verkopen ze inmiddels meer GPS-systemen dan grote concurrent Garmin, maar op de Nederlandse markt zijn ze nog aardig onbekend. Ex-airforce held en oprichter van Satmap, Richard Calthrop Owen wass in Nederland en vertelde vol enthousiasme over 'zijn product' en hij wist dat goed te over te brengen.

Olaf Baas van NL-distributeur Matterhorn nam alle tijd om te vertellen over alle functionaliteit van de de satmap active 10+. Met deze GPS kan vooral buiten de gebaande paden tot in detail de weg worden gevonden.

Sonim introduceerde een nieuw model van zijn productlijn 'onverwoestbare' telefoons: de XP3 Quest.

Het nieuwe model blijft tot een meter onder water functioneren, is bestand tegen temperaturen van -20 tot +55 en dankzij een lithium ion batterij biedt de telefoon 18+uren spreektijd.

Roy Vervenne, de Benelux manager van Sonim was aanwezig om alle ins- en outs over het nieuwe product uit de doeken te doen en om eventueel met een klap van een houten hamer aan te tonen dat de Sonim inderdaad zo robuust is als de reclamefolders ons doen geloven :-). Het evenement kwam wat langzaam op gang, maar zo rond een uurtje of twee was het zaaltje lekker gevuld met belangstellende journalisten. De demo's verliepen voorspoedig en de testexemplaren vlogen de deur uit. De mensen van VakZuid hadden gezorgd voor broodjes van uitstekende kwaliteit en ook de bananensapjes smaakten prima. Toen we om een uurtje of vier met vermoeide voeten van het vele staan ons zaaltje opruimden, konden we terugkijken op een wat ons betreft geslaagd evenement.

De Mannenvalley

2009-06-18T15:56:00.015+02:00

'De ICT-branche, een echte mannenwereld!' Een veel gehoorde uitspraak en ook hier in de Valley blijkt niets minder waar te zijn.

Twee keer per jaar wordt het ICT-Valley Café georganiseerd. Een leuk initiatief in de regio, waarbij ICT professionals de kans krijgen van gedachten te wisselen over diverse thema's onder het genot van een hapje en een drankje. Wij (Annerieke, Willemijn en ik) besloten ook een keer een kijkje te nemen.

Meteen viel ons op dat het mannen- en grijze pakkengehalte wel heel erg hoog was, in tegenstelling tot het aantal vrouwen. Even rondkijken, check check check, daar waren er welgeteld drie van, waaronder twee cateringdames. We spotten o.a. mensen van Info Support, BIT, Kender Thijssen en NDIX. Maar zoveel tijd om rond te kijken hadden we niet, want we werden meteen de zaal ingeloosd, waar een ICT lagerhuis van start ging. "Wie het eens is met de stelling 'elk bedrijf zou moeten beschikken over breedband internet' mag links gaan zitten, wie het er niet mee eens is rechts." Als één van de vier vrouwen en geen hardcore ICT-er voel je de bui al wel een beetje hangen. Of vrees je in ieder geval dat je de bui voelt hangen. Toen er een jurylid uitgekozen moest worden hoorde ik al snel 'één van de dames misschien?' Hoe verrassend. Na 1 minuut debatteren mocht ik dan zeggen wie de beste argumenten hadden, de voor- of de tegenstanders. En waarom? 'Ehm...humor is ook héél erg belangrijk!'

Dat we opvielen mag duidelijk zijn. Er is zelfs een stukje geschreven, waarin wij als 'de drie vriendelijke dames van Whizpr' bestempeld worden. Denk dat de aanwezigen ons nog wel een tijdje weten te herinneren. Volgende keer maar een paar andere vrouwen sturen om kleur te geven aan deze gezellige netwerkborrel.

Mag er even wat minder blauw op straat

2009-06-17T15:14:00.010+02:00

Een bon is natuurlijk nooit leuk, maar af en toe ben je blijkbaar gewoon aan de beurt. Even een kleine situatieschets. Ook in Wageningen kennen we parkeer druk, tenminste het is vooral druk op woensdag. Dan staat de markt op het plein en uit de verre omgeving parkeren bezoekers hun auto aan de rand van het centrum. Dat is natuurlijk lastig en vooral vervelend als je even snel een boodschap wil doen.

Zo ook heden morgen. Nergens een plek te bekennen of toch. Precies voor de slijterij een parkeerplek op hun eigen parkeer terrein. Dat is mazzel, dacht ik nog, scheelt weer een dubbeltje. (Parkeertarief Wageningen 50 c/pu centrum/centrum). Hoe mis kon ik het hebben.

Nadat ik Wageningse wijn had ingeslagen, een cadeau voor het nieuwe boek van de mannen van Pinewood, mocht ik van de vriendelijke Slijter ook nog even naar het postkantoor lopen en de auto laten staan. Zo gaat dat tenslotte, lekker gemoedelijk in de provincie. Telt u mee van de slijter naar het postkantoor zijn dik 24 passen, een dikke 15 meter dus in mijn geval.

Loop ik het postkantoor uit en nog meer mazzel, een plekje voor het postkantoor, dus snel de autohalen, zodat de volgende klanten van de Slijterij ook voor de deur kunnen staan. Je helpt elkaar tenslotte. En daar ging het mis...

Weet u het nog 15 meter... en ja hoor twee agenten zien dat ik het terrein af rij en vervolgens parkeer voor het postkantoor. Een van de beide spreekt me aan op: HET NIET DRAGEN VAN DE GORDEL EN DAARMEE HET IN GEVAAR BRENGEN VAN MEZELF EN HET OVERIG VERKEER.

In al mijn onschuld: "Dit meen je niet!" Jawel hoor dat meende hij wel en de bon werd geschreven. De agent gaf aan dat hij inderdaad zag dat ik alleen die 15 meter zonder gordel had overbrugd, maar dat hij echt niet anders kon dan me daarop te wijzen en dat daar natuurlijk altijd een bekeuring bijhoort. Nou, zo natuurlijk vond ik dat dus niet.

Ik wist niet dat die ader aan de zijkant van mijn hoofd zo hard kon kloppen en dan zonder inspanning. Van nature ben ik niet agressief, scheld ik nauwelijks, laat staan een scene te schoppen op straat.

Daar was nu dus een eind aangekomen. Op wat er gezegd is ben ik niet trots. Het was niet onbeleefd en zeker geen scheldwoorden, maar deze jonge man had het zwaar te voorduren. Van een strenge agent werd het een nerveuze stotterende jongen. Die zijn pen liet vallen en naarstig opzoek was naar steun van zijn collega. Die pro forma nog maar wat auto's aanhield voor een zogenaamde controle. Duidelijk opgelaten stonden deze twee voor me te stuntelen terwijl de bon voor me werd gemaakt.

Aangezien ik hier parkeerde om nog de rest van kantoor van lunch te voorzien, kocht ik een kaartje bij de parkeerautomaat iets verderop. Ton ik terugkwam hoorde ik de man die al die achteloos tegen de muur stond aangeleund zeggen: "In dit soort situaties kun je wel eens iets clementer zijn!" IK ontplofte. De jonge stuntelaars deden praktijkexamen en dit was hun examinator. Op de vraag of hij niet even had kunnen ingrijpen voordat ik die 90 euro aan mijn broek kreeg, wist hij ook niet waar hij het zoeken moest.

Als vanavond op het 20.00uur journaal alsnog iemand gepakt is voor het verkopen van die zeer actuele t-shirts dan heb ik het toch niet helemaal kunnen verwerken.

Lees ook nog even het verhaal van Fred ;-)

Willemijn blogt ook op Marketingfacts

2009-06-15T16:21:00.004+02:00

Sinds een paar weken ben ik ook blogger op Marketingfacts. Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat een stuk spannender vind, dan bloggen op DutchCowgirls. De stukken die ik daar schrijf, gaan over zaken die ik leuk, boeiend of interessant vind. Volledig willekeurig, redelijk veilig om over te schrijven. Soms heb ik wel eens een gewaagd onderwerp aangesneden, zoals God en sex. Maar daarbij was ik niet zo bang voor de reacties. Op Marketingfacts mag ik nu bloggen over mijn vak, PR. Mag ik mijn expertise laten zien. En dat is doodeng! Toch zet ik mezelf ertoe, omdat ik als pr 2.0 -adviseur moet ervaren hoe het is om 'met de billen bloot te staan' op het internet. Ik ben er namelijk van overtuigd dat bloggen als expert in je vakgebied een hele goede en persoonlijke manier is te laten zien wat je in huis hebt. Door een soort dagboek bij te houden van zakelijke aangelegenheden geef je je (potentiële) klant een veel beter beeld van hetgeen die van jou kan verwachten. Daar kan geen folder met gladde marketingteksten tegen op.

Mijn laatste blog over het nabellen van journalisten is goed ontvangen. De reacties zijn positief. Jeroen Mirck geeft een hilarisch voorbeeld van hoe het nog erger kan. Dank je wel Jeroen.

Whizpr in de Efteling: gekkenhuis!

2009-06-14T11:45:00.011+02:00

Terwijl de regen hier op het raam klettert, zit ik nog na te hijgen van een dag Efteling met Whizpr, aanhang én kids. Met zesendertig Whizprs de Efteling onveilig maken, het was een feest! Nog nooit zoveel buggy's bij elkaar gezien.

Het goede nieuws: het was de enige zeer zomerse dag van de afgelopen twee weken! En dat was natuurlijk ook meteen een beetje het slechte nieuws: het was druk en de rijen waren best lang.

Crisis? What Crisis?!

De korste rij was uiteindelijk die op terras van de Piranha, waar ze van die heerlijk koude Corona's verkochten. Die attractie hebben we toen ook maar een paar keer gedaan.

Van Vogel Rok, tot en met de Halve Maen, van Kindercarneval tot en met Monsieur Canibale. En dan nog frietjes toe. En een ijsje.

De kids bleken het ook met elkaar prima te kunnen vinden, en de eerste logeerafspraken zijn inmiddels gemaakt.
Volgend jaar weer?

Mariël nu ook in de Wondere Wereld van Whizpr!

2009-06-12T11:47:00.006+02:00

Vrijdag 1 mei 2009, de dag na Koninginnedag en het drama in Apeldoorn, zit ik om half 9 in de auto voor het kantoor van Whizpr te wachten tot de eerste collega arriveert. Tja...ik wil natuurlijk niet te laat komen op mijn eerste werkdag. Gelukkig kwam Erik al snel aangesjeesd en na 't eerste kopje veel te sterke koffie uit het bella Vibiemme Espresso Sistemi werd ik geïntroduceerd in de Wondere Wereld van Whizpr. Niet geheel nieuw, aangezien ik de week ervoor al mocht participeren in een twee dagen lange PR 2.0 sessie in de Ruwenberg met fervent blogger en inspirator Henk de Hooge. Met m'n neus in de boter viel ik, toen ik twee weken daarna ook nog eens met de Whizprs naar Berlijn ging. En zij ook, toen zij met mij mee mochten na een avondje waanzinnig leuk clubben.

Toe was ik aan een nieuwe uitdaging. Eén van de redenen dat ik bij Whizpr terecht ben gekomen. Na mijn studie Bedrijfscommunicatie Spaans aan de Radboud Universiteit Nijmegen, heb ik samen met een vriendin een half jaar rondgereisd door Midden-Amerika en ben ik in 2007 begonnen als medewerker communicatie & PR bij Woningstichting Bergh. Na twee en een half jaar besloot ik om de overstap te maken naar Whizpr, een dynamische werkomgeving. Ik heb zin om te werken voor verschillende klanten die bestaan uit uiteenlopende, interessante en innovatieve bedrijven. Zo mag ik al een aantal klanten tot mijn account rekenen; Computype, Quasta & Qray. Op dit moment zijn er veel nieuwe ontwikkelingen op het gebied van PR en is er een verschuiving te zien van offline naar online PR-gebruik. Deze ontwikkeling geeft mijn nieuwe functie een extra dimensie. Veel zin heb ik om deze uitdaging aan te gaan met een professioneel, inspirerend en leuk team! De Wondere Wereld van Whizpr...

Let's party!

2009-06-10T17:19:00.006+02:00

Streaming music in alle kamers van je huis, volledig synchroon, of het nu afkomstig is van je iPod, internetradio, usb-stick of cd. Partymode! Of juist liever klassiek in je woonkamer van waaruit je voor de kids boven K3 opzet?

Het is allemaal te regelen met 1 audiosysteem: Cisco Wireless Home Audio. Gisteren presenteerde Cisco Consumer in de designmeubelwinkel iSASSI in Leiderdorp zijn nieuwe Wireless Home Audio producten.

Cisco richtte de woonwinkel allerlei zithoeken in met de audiosystemen zodat de Nederlandse pers het zelf kon testen. Af en toe liep er wat verdwaasd winkelend publiek tussendoor dat jaloers naar alle brownies, muffins en overheerlijke hapjes keek.

Het topmodel van het nieuwe home audio systeem is de Conductor. Het mooie hiervan is dat deze alleen maar een stopcontact nodig heeft en je er muziek op kan afspelen van usb-sticks, cd's, harde schijven, iPods of iPhone's. En het zou Cisco niet zijn als alles niet meteen via het draadloos netwerk is te delen met alle andere Wireless Home Audio-producten.

All gloves are off...

2009-06-05T00:27:00.003+02:00

De crisis raakt ons allemaal. En iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om. De PVV is niet voor niets net de grootste partij geworden in nogal wat gemeentes...

Voor dienstverleners is het ook spannend: hoe ga je om met leegloop, en hoe ver kun je meegaan met klanten die pijn hebben? Whizpr probeert zoveel mogelijk mee te bewegen met onze klanten. Maar als er helemaal geen geld is, dan houdt het toch wel op. Ook voor ons.

Onze klanten snappen dit gelukkig wel. En voor alle anderen, dit video'tje vat het aardig samen...

Onbereikbaar

2009-06-03T09:39:00.003+02:00

En daar ging ie dan, zo de plomp in. Ik keek mijn telefoon even na toen hij op de rand van de boot stuiterde, maar hij verdween toch echt onderwater.

Ok, ok een beetje onhandigheid en natuurlijk gewoon pech. Vandaar ook al die vervelende ritsjes in watersportkleding. Ik troost me met de gedachte dat hij vast in goed gezelschap is, daar op de bodem van de Amstel.

Jammer maar helaas. Na het eerste baalmoment, voelde ik me niet alleen
onbereikbaar, maar voor mijn gevoel totaal onthand. Welke afspraken had ik ook al weer gepland en wie moet ik echt laten weten dan ik niet te bereiken ben?
De eerste mobiel had ik ergens in '97 volgens mij. Toen nog
Zo’n enorm apparaat waar je liever niet mee belde vanwege de kosten en eigenlijk alleen aanzette in tijd van nood. De afgelopen 8/9 jaar staat mijn mobiel in ieder geval stand-by en eigenlijk altijd aan.

Gaat er dan echt iets mis? Nee, volgens mij niet. De eerste ochtendafspraak, waarvan ik het telefoonnummer ook niet meer had, heb ik via Twitter en mail laten weten dat ik even telefonisch niet te bereiken was. En de overige afspraken via een geleende telefoon geïnformeerd over het enorme verlies.

Je gaat toch beter plannen, niet meer: “Ik bel wel als ik in de buurt ben, of ik laat nog wel weten hoe laat.” En verder volgens mij niets gemist, althans nu zit ik nog in die fase dat ik het wel prettig vindt. Waarschijnlijk is dat de fase voordat de blinde paniek toeslaat.

Weet je het nog. Vroeger kon je iemand bellen en dan was hij gewoon niet thuis, nu is er "Toch iets aan de hand". Maar ja dan verwacht je toch berichten via, LinkedIn, Facebook of Hyves. Of in ieder geval een direct mailing. Onbereikbaar is al lang niet meer onvindbaar.

“Moet je niet iedereen laten weten dat je onbereikbaar bent?” vroeg mijn vriendin. Uh nee, dat wordt wel duidelijk als ik nu al 4 dagen geen telefoon opneem. En het werd een heel rustig pinksterweekend.

Ik ben wel benieuwd, wie en wat er op de voicemail staat. En oh ja als het dringend is stuur even een tweet of mail. Zit toch niet helemaal lekker dus...

Goeiemorgen... Arnhem!

2009-05-28T11:31:00.006+02:00

Een paar weken geleden betoogde Annerieke hier waarom het nog niet zo kwaad is om in de provincie te wonen en te werken. Maar af en toe kan de provincie ook wel vre-se-lijk provinciaals zijn. Als rechtgeaarde gelderlander heb ik met stijgende verbazing de discussie gevolgd over Arnhems wisselende plannen voor het Nationaal Historisch Museum.

Hoe provinciaal arrogant kun je zijn? Na een felle strijd met Amsterdam en Den Haag heeft Arnhem het zo prestigieuze museum toegewezen gekregen, op basis van een grondig uitgewerkt voorstel, waarin met name het ontwerp en de ligging naast het Openluchtmuseum van doorslaggevend belang waren. De keuze voor Arnhem was desondanks niet geheel onomstreden. Immers: waarom de provincie? Waarom Arnhem? Nou daarom!

Dan denk je: Arnhem gaat zijn stinkende best doen om die beloftes waar te maken. "We zullen ze eens even laten zien dat ze de goede keus gemaakt hebben."

Dan komt echter de arrogantie van de plaatselijke notabelen om de hoek kijken. Zonder enig verder overleg wordt besloten het musem te verplaatsen naar een andere locatie, met een ander ontwerp...

Je offreert een pizza en als die wordt besteld breng je gewoon bami. Vervolgens ben je verbaasd als daar ophef over ontstaat. Alsof AZ landskampioen wordt, en we sturen gewoon Vitesse naar de Champions League. Alsof je een Audi offreert en vervolgens een Opel levert. Alsof je een vakantie boekt naar Griekenland, en vervolgens terecht komt op Tenerife. Vast ook heel leuk, maar niet de bedoeling.

Nout Wellink, voorzitter van de Raad van Toezicht van het Openluchtmuseum, sprak van "ongehoorde onzorgvuldigheid".

Nou, als iemand het afgelopen jaar van dichtbij ongehoorde onzorgvuldigheden heeft gezien, dan is hij het wel. Hij zal het dus wel weten. Maar de arrogantie waarmee vervolgens wordt gedaan of Arnhem alle recht heeft om zo zelf dit te beslissen en aan te passen, dat is pas echt stuitend.
En zoooo provinciaals. Dorps haast.

Jaren geleden stond Arnhem ook in de nationale belangstelling door de actie Open Het Dorp. Iedereen wist toen dat Het Dorp in Arnhem lag. Of dacht dat Het Dorp in Arnhem lag. Maar het blijkt nu toch iets anders te zijn: Arnhem is namelijk gewoon zelf het dorp. Zo jammer.

En als het parlement nu alsnog beslist het museum naar Den Haag te halen, zal het nog lang onrustig zijn op de Korenmarkt.

Whizpr goes Berlin!

2009-05-25T11:46:00.010+02:00

Oh East is East and West is West, and never the twain shall meet... schreef Rudyard Kipling ooit. Lange tijd leek dat ook te gelden voor Berlijn. Na de val van de muur in 1989 leken de Ossies en de Wessies daadwerkelijk van verschillende werelden afkomstig, maar inmiddels is iedereen ein Berliner! Zelfs wij.

Vorig weekend was het Whizpr-weekend in Berlijn. Een waardige opvolger van de weekendjes Barcelona, Leysin en New York. Veel lachen, drinken, eten, shoppen, waanzinnig leuk clubben, drinken, eten, cultuur, geschiedenis en zelfs opera! Kortom: "die Werke".

Met de traditionele fotowedstrijd, een Trabi Safari, de Televisietoren, de Muur, Brandenburger Tor, Reichstag, Sony Center, Checkpoint Charlie, historische musea, holocaust monument, fietsen, stadsstrand, protestdemonstratie, en een briljant hotel: Propeller Island City Lodge. Elke kamer is hier een avontuur. Zelfs het uitchecken was een avontuur, omdat ik vergeten was mijn paspoort tijdig van achter de onbemande receptie terug te krijgen en dus onze terugvlucht miste. Maar niet getrauerd. Het waren drei fantastische dagen...

It's Magic!

2009-05-20T18:52:00.004+02:00

Gisteren vond de Nederlandse persintroductie plaats van de HTC Magic. Het tweede Android-toestel na de G1. Ruim 30 journalisten en bloggers kwamen naar het event dat samen met Vodafone werd georganiseerd. Eén ding is zeker: Android is hot! Er zijn ook steeds meer applicaties te downloaden via de Android Market. Hele nuttige, maar vooral legio 'just for fun' apps. En natuurlijk is de Magic uitgerust met Google Streetview. De eerste reviews van het toestel zijn enthousiast. Nieuwsgierig? Check de video voor een quick tour. Nu maar weer geduldig wachten op de volgende Android-onthulling van HTC!

Ojee FTP

2009-05-20T14:19:00.001+02:00

Handig zo'n FTP site. Een plek waar je bestanden als foto's, achtergrondinformatie of andere gegevens kunt uploaden zodat deze altijd bereikbaar zijn voor een groot publiek. Scheelt toch een hoop op en neer gemail of gerommel met bestanden die te groot zijn om überhaupt te versturen.

Ook handig om een deel van deze site in te richten met een aparte inlog voor een specifieke doelgroep. Gewoon een algemene inlog aanmaken, vooral niet te moeilijk zoiets als: inlognaam de naam van het bedrijf of bureau en inlog iets als 'pers'.

Maar let dan wel even op wat je vrijgeeft en wie welke rechten krijgt. Wat kreeg ik namelijk vandaag binnen, een link naar een FTP-site waarop werkelijk alle bedrijfsgegevens voor de gelukkigen toegankelijk waren gemaakt. Tot zover de security inspanningen van de IT-afdeling. Hier kan geen disclaimer of privacy policy tegen op.

NB: Vooral het bestand met (privé) gegevens van de relaties vielen op!

Twitteren op ICTDelta

2009-05-13T22:47:00.006+02:00

We zijn weer een ervaring rijker! Afgelopen dinsdag hebben we al twitterend verslag uitgebracht van de verschillende tracks op ICTDelta. Ondanks een goede voorbereiding ging niet alles helemaal perfect. Met zijn zessen twitteren op één account ging goed. Het enige waar we geen rekening mee hadden gehouden, is dat er een maximaal aantal tweets per uur geplaatst kunnen worden. Resultaat is dat niet alle tweets opgeslagen zijn. Stom zou je zeggen, maar ach... desondanks zijn we tevreden en is het resultaat zeker iets om trots op te zijn en we hebben weer wat geleerd:-)

Check hier het resultaat http://twitter.com/ICTDelta. De verschillende sessies zijn gekenmerkt door de naam van de zaal in MediaPlaza.

Online of flatline, een uitweg uit het sterfhuis van de media

2009-05-13T21:16:00.003+02:00

Alex Beishuizen en Johannes van Bentum, jullie wel bekend als de heren achter Computable, hebben een boek geschreven over hoe traditionele media in deze barre tijden kunnen overleven. Zij zijn van mening dat de overstap naar het internet de enige uitweg uit het sterfhuis is.

Aan de ene kant krijg ik er rillingen van. Als het zo geschreven staat, heeft het wel iets heel triests. Maar aan de andere kant bevestigt het wel dat we, met onze PR2.0 strategie, op de goede weg zitten. Wij zijn ook van mening dat de toekomst van PR op het internet ligt. PR en media zijn namelijk onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dus ik denk dat dit boek niet alleen geschikt is voor uitgevers en journalisten, maar ook voor traditionele PR-mensen. Ik hoor nog steeds van concullega's dat die online-hype overtrokken is en dat er nog steeds voldoende business zit in PR1.0. Lieve pr-mensen: laat dit boekje u dan wakker schudden en ga spelen op het internet, voordat u ook in dat sterfhuis belandt...

Online of flatline
Alex Beishuizen & Johannes van Bentum
Uitgeverij Mediata | ISBN 978 90 902 4229 3 112 pagina's | hardcover | 14,95 euro
Natuurlijk alleen online te koop via www.onlineofflatline.nl

Plakkies of Birkenstocks ?

2009-05-13T20:56:00.003+02:00

Trends zijn er soms ´opeens´, of tenminste dat gevoel heb je als je, zoals ik lekker een beetje achter de mode aanhobbelt. Lang geleden heb ik al opgegeven dat ik ooit een trendsetter zou kunnen zijn. Zo ´overkwam´ me ook dit jaar een trend bij het shoppen voor een nieuwe zomercollectie namelijk: de Birkenstock slipper. Was dit tot twee jaar geleden nog Duits sufmutsen merk voor thuiszorghulpen en zestig jarige leraressen handwerken; opeens heeft een slimme marketeer de Birkenstock nieuw elan gegeven. Door een hip nieuw design is het opeens de schoen voor deze zomer geworden. Je struikelt erover in elke schoenenwinkel, geloof me. Trendvolger als ik ben, begon ik al spontaan te overwegen ook iets dergelijks aan te schaffen.Tot ik vandaag hoorde over de Plakkies, een bijzonder sympathiek initiatief van een student van de TU Delft. Hij kwam op het luminieuze idee om slippers te maken van oude Zuid Afrikaanse autobanden. Inmiddels is er een slipperfabriek Durban (Zuid-Afrika) waar de slippers van oude autobanden en organisch textiel worden gemaakt. Aan de ene kant zorgt het project zo voor werkgelegenheid in Durban. Anderzijds wordt het overschot aan autobanden aangepakt en gaat een deel van de opbrengst naar de kinderhulporganisatie KidsRights. En,ook niet onbelangrijk; het zijn uiterst hippe modelletjes. Tja, en als je er dan ook nog achterkomt dat alle telefoontjes voor Plakkies-bestellingenworden afgehandeld met de technologie van je klant StartReady, dan is de keuze snel gemaakt: geen Birkenstocks, maar Plakkies voor mij deze zomer!

troep of trope

2009-05-13T17:21:00.007+02:00

Soms zie je hele coole dingen voorbij komen, die op de een of andere manier niet worden opgepikt.

Kijk eerst even naar dit filmpje van een Zootrope.

Kijk dan naar deze Sony Zootrope commercial met Kaka.

Ik vond hem briljant, omdat ik de achtergrond ken en weet wat voor inspanning de making of heeft gevergd. Maar belangrijker het verband zie tussen de keuze voor een Zootrope om de vloeiende beelden van een Sony TV uit te beelden. Waarom is deze commercial nu zo gaaf?

De zoetrope is al uitgevonden in de 19de eeuw. Dit apparaat liet de mens voor het eerst bewegend beeld zien. Sony zag in de nagebouwde versie de perfecte manier om aan te tonen hoe met Motionflow 200Hz-technologie vloeiende beelden op nieuwe televisies waar te nemen zijn. Alleen jammer dat heel veel mensen niet weten wat er zo bijzonder is aan dit staaltje meesterschap, uberhaupt wat een Zoetrope is laat staan wat deze twee dan met elkaar te maken hebben. Toch troep dus.

What would Whizpr do?

2009-05-13T09:03:00.003+02:00

What would Google do? Het boek staat nog hoog op mijn 'nog te lezen' lijstje. Toch kreeg ik afgelopen vrijdag alvast een leuke sneak peek in hoe zaken inside Google zijn georganiseerd. Helaas geen voorpremière van spannende nieuwe applicaties of tools, maar het personeelsrestaurant van het kantoor in Londen. Daar ontdekte ik ook dat de filosofie van Google op dat gebied niet heel anders is dan die bij Whizpr. Zorg goed voor je medewerkers, dan doen ze dat ook voor jou. Ok, nou is er bij ons geen kreeft of sushi te vinden op het lunchmenu. Ook staat er hier niemand crêpes te bakken zoals bij Google, maar iedereen die al eens hier heeft geluncht, weet dat het lastig is niet een bammetje teveel te eten.

Het aardige was dat medewerkers bij Google zowel kunnen ontbijten, lunchen als dineren op de zaak en daarbij ook hun vrienden en familie mogen uitnodigen. Het onderhouden van sociale contacten is belangrijk en werk en privé lopen nou eenmaal steeds vaker door elkaar heen. Google vindt het belangrijk dit te ondersteunen, vertelde mijn tafelgenote. Achter ons stelde haar collega net zijn zoontje voor aan andere Googlers. Bij Google is er veel vrijheid in hoe je je werk indeelt en op welke tijden je dit uitvoert. Google vertrouwt zijn medewerkers en krijgt daar betrokkenheid en trouwe medewerkers voor terug. Het verloop is dan ook laag.

Management by trust
En op het gevaar af dat iedereen nu denkt dat ik hier gewoon politiek correct zit te zijn: Ik bedacht me dat het bij Whizpr eigenlijk niet anders is. De mogelijkheid om je werk goed kunnen combineren met zorg voor kinderen, sport of andere privézaken, maakt dat je graag een stapje extra zet. En ook bij ons resulteert dit dan in blije mensen die hard werken, heel betrokken zijn en wel tien keer nadenken voordat ze wisselen van werkgever. Natuurlijk is de inhoud van je werk ook belangrijk, maar vrijheid en vertrouwen van je werkgever (en collega’s!) staan voor mij hoog op het lijstje voorwaarden van een goede werkplek. Geen management by control, maar management by trust. Bedrijven die het voorbeeld van Google nog wat te hoog gegrepen vinden, kunnen wat mij betreft dus ook bedenken: 'What would Whizpr do?'. 

Nieuw slachtoffer varkensgriep (schokkende beelden)

2009-05-08T17:08:00.004+02:00

Een paar uur geleden nog maar werd bekend dat er een derde geval van varkensgriep in Nederland is. Inmiddels is ook het eerste dodelijke slachtoffer te betreuren:

We weten wel van wie hij het heeft gekregen...

Groen is het nieuwe Zwart

2009-05-08T10:38:00.003+02:00

Met 'greenwashing' wordt gedoeld op organisaties die inspringen op de 'wave of interest' die Al Gore rondom duurzaamheid wist te veroorzaken, maar eigenlijk zo 'groen' niet zijn. De verwijzing naar witwassen is een wat heftige, omdat de organisaties daarmee tot crimineel worden bestempeld. Het sentiment is wel begrijpelijk. Mensen die jarenlang voor geitenharen sok zijn uitgemaakt hebben offers gebracht in termen van inkomen en geloofwaardigheid, veel gezweef aan moeten horen omdat kaf zich nu eenmaal vermengt met koren, en dat vol weten te houden omdat hun hart ingaf dat de goede zaak het waard is om voor te staan. Wanneer anderen de vruchten daarvan plukken doet dat au.

Maar het feit dat duurzaamheid tot ons collectieve bewustzijn is doorgedrongen is belangrijker. Deze mondiale verandering lijkt ook verbonden te zijn aan het ineenstorten van het kapitalisme-oude-stijl, waarin het zo-rijk-mogelijk-worden-over-de-ruggen-van-anderen het hoogst haalbare doel was. We gaan collectief niet meer akkoord met misbruik. Van elkaar, noch van de aarde. Goed nieuws dus.

Kapitalisme in zichzelf is helemaal zo verkeerd niet. Geld wordt in veel bewustzijnsstromingen gezien als gestolde energie, met als wetmatigheid dat als je energie/beweging/enthousiasme/ondernemingslust genereert, je daarmee geld 'maakt'. Grappig hoe in de Engelse taal dat principe is opgenomen en let daarbij eens op het verschil tussen 'making money' en 'geld verdienen'. Hebben wij toch een wat passievere benadering.

Er staan ondernemers op die duurzaam zijn én goede zaken doen, Eco Kapitalisten genoemd. Over één van hen las ik in een tweet van de 'groene' blogster Arnie Vaccaro. Tom Szaky is de founding father van TerraCycle, een bedrijf dat nieuwe bestemmingen zoekt en vindt voor afval. Wormpoep, afvalproduct van een afvalverwerkende fabriek, verhandelt TerraCycle als mestproduct. De grap is dat oude petflesjes als verpakking dienen. Tom is er succesvol mee en heeft een boek uitgebracht over zijn manier van zakendoen. Arnie destilleerde er een top tien lijstje van tips uit. Leuk om te lezen welke wetmatigheden gelden in het 'nieuwe kapitalisme'. Let vooral op punt 8: de rol die Tom toedicht aan PR.

WHY Wageningen?? Wij Wageningen!!

2009-05-07T10:46:00.001+02:00

Wageningen. Waarom zitten jullie in vredesnaam in Wageningen? Alles gebeurt immers in de Randstad (ja, autodiefstal, korte lontjes en files, denk ik dan). Ok, even wat frustratie weg puffen. Wij hebben nauwelijks files (reden 1). Is het heel gek dat ik me verbaas over het feit dat sommige bezoekers uit Amsterdam die Driebergen voorbij zijn gereden ons bellen of ze het bord Wageningen misschien hebben gemist? Goh, de wereld houdt niet op bij Driebergen. (Ons mooie Kantoorkasteel is overigens reden 2 om in Wageningen te zitten). De reis er naartoe vanuit Amsterdam reden 3 :-).

PR-bureaus zitten toch allemaal in de Randstad? En IT-bedrijven toch ook? Nou, niet dus...Er is een Nederlandse Valley! En waar is die dan? Juist: in Wageningen e.o ! Ik las op Computable dat ict-bedrijven en ict-opleidingsinstituten uit de regio de Gelderse Vallei onder de naam ict valley een regionaal netwerk hebben gevormd om kennis en vaardigheden uit te wisselen.

Whizpr, het eerste PR-bureau van de Nederlandse Valley. Haha, wie had dat gedacht. Hebben we gelijk een vierde reden om aan te tonen dat Wageningen heel strategisch is. O ja, en Ward woont hier. Reden 5.

Trouwens, als Al Gore gelijk heeft, ligt die Valley binnenkort ook nog 'ns aan zee. Reden 6. Ik kan me geen betere plek wensen :-).

Kermit klust bij voor prins Charles

2009-05-06T21:20:00.003+02:00

Onze Kermit houdt van uitstapjes. Hij hoefde geen enkel moment te twijfelen toen prins Charles hem vroeg mee te doen aan een campagne om het regenwoud te redden. Naast vrienden als de Dalai Lama en Pele roept hij geheel belangeloos alle mensen ter wereld op om hun stem uit te brengen voor behoud van het regenwoud. Whizpr draagt graag zijn steentje bij aan een betere wereld. Al jaren doen we belangeloos de pr voor Net4Kids en ook dit jaar staan we weer achter de Green Challenge van de Postcode Loterij.
Bekijk hier de perfecte performance van onze groene mascotte.

Sorry... voor alles.

2009-05-05T17:45:00.004+02:00

Een nieuwe ontwikkeling: het biechten is weer terug! We rommelen in ons dagelijkse leven wat aan, vervolgens zeg je 'sorry!' en daarmee is alles vergeven en vergeten. Althans dat lijkt het idee erachter. Of je biedt je excuses aan voor iets waar je zelf eigenlijk niets aan kan doen. Dat begon al bij de mensen van www.sorryeverybody.com, als excuus voor de herverkiezing van Bush. Recenter verscheen Van Lanschot-baas Deckers, die min of meer zijn excuses aanbood voor de financiële malaise. Sterke zet, want hij was de eerste die dat deed. En dat is lovenswaardig. Ander mooi voorbeeld is de baas van Domino's, al besproken door Ward. Op radio 538 is het zelfs een item geworden: de biechtstoel.

Maar naar aanleiding van de gebeurtenissen op Koninginnedag slaan sommigen mijns inziens een beetje door. Zo wordt er een 'sorry' geëist van betrokkenen die helemaal geen betrokkenen zijn. Even vooropstellen dat het allemaal heel erg is wat er is gebeurd (voordat ik daar weer mailtjes over krijg). Alleen wordt nu gesuggereerd dat Suzuki de naam 'Swift' niet meer kan gebruiken, omdat deze beladen is. Volstrekt onzinnig uiteraard. Het zal echt niet de eerste Swift zijn die betrokken is bij een incident. Verrekte behendige autootjes. Gelukkig zegt Suzuki zelf dat ze er niet eens over nadenken.

Centraal Beheer daarentegen wel. Even Apeldoorn Bellen zou opeens niet meer kunnen. Tuurlijk, de timing van de commercial, net na de gebeurtenis die begint met 'En nu een serieus bericht uit Apeldoorn' is op dat moment wrang. Maar welke link is er tussen bellen naar Apeldoorn en als een gek door die stad rijden? Ik zie hem niet. Maar de marketingjongens- en meisjes vinden het waarschijnlijk sowieso tijd voor iets nieuws. En dan verdwijnt er zomaar weer een prachtig icoon uit de reclamewereld. Alvast sorry daarvoor.

Panda Antivirus in de cloud

2009-04-29T14:40:00.002+02:00

Panda Security, de Spaanse antivirus-leverancier, introduceert vandaag Panda Cloud Antivirus.

Deze scanner is gebaseerd op cloud computing: op de computer bevindt zich alleen een thin-client agent. Malware wordt in the cloud gescand en geblokkeerd. Zodra de gebruiker verbinding maakt met het internet vergelijkt Panda Cloud Antivirus malwarebedreigingen op de computer met de malware in de cloud.

Daarmee leert het systeem - en dus ook het netwerk - dagelijks 50.000 nieuwe malware samples kennen. Als gebruiker ben je dus veiliger dan ooit. Helemaal vanwege de snelheid; Panda doet er slechts 6 minuten over om een nieuwe sample te beoordelen.

Extra leuk: de betaversie is gratis te downloaden voor consumenten.

De neus in de lucht en de handen op elkaar voor Panda Cloud Antivirus!

Bloggers weten het beter

2009-04-28T09:22:00.002+02:00

Wat kan ik toch genieten van reizen. Van een rondreis van een paar weken tot een weekendje in een onbekende stad, weinig dingen zijn mooier dan het ontdekken van nieuwe streken. In mijn boekenkast is dan ook een plank volledig gewijd aan reisgidsen als Lonely Planet en Capitool voor verre oorden en Marco Polo gidsen voor de stadstripjes. De voorpret begint namelijk al met van het inlezen van de te ontdekken omgeving.

Toch kwam het steeds vaker voor dat net het met zorg uitgekozen restaurantje of knusse hotelletje bij aankomst niet meer bestond. Tuurlijk, ik begrijp goed dat het voor de 'echte'reisgidsen ondoenlijk is om het moordende tempo bij te houden van wat in of out is, maar beetje een domper op de feestvreugde was het iedere keer wel.

Gelukkig is daar nu mobiel internet. Waar de mobiele stadsgids van Berlitz ons in Barcelona al goed op weg hielp, las ik pas in het AD dat lokale bloggers mijn nieuwe informatiebron moeten worden. Zij weten precies waar originele restaurants, hippe wijken en bijzondere winkelstraatjes zich bevinden. Ze spreken uit eigen ervaring en zijn actueel. Ze zetten hun goede ervaring vaak diezelfde avond nog online. Helemaal perfect zou het zijn als de sites ook goed te lezen zijn op mijn nieuwe HTC Touch HD! Daar kunnen mijn oude vertrouwde reisgidsen simpelweg niet meer tegenop.

Voor de eerstkomende trip richting Berlijn ben ik nog wel zoekende naar een goede blog. Tips zijn welkom!

Online netwerken geen essentiële informatiebron voor journalisten

2009-04-27T22:01:00.006+02:00

Hoe verzamelen journalisten informatie en doen zij dat al via de (zakelijke) online netwerken die momenteel zo in opkomst zijn? Dat is voor Whizpr natuurlijk een hele interessante vraag. Dus toen de opleiding Bedrijfscommunicatie van de Radboud Universiteit Nijmegen ons benaderde met de vraag of wij een praktijkonderzoek voor studenten konden bedenken, was de keuze snel gemaakt. Vervolgens gingen zes studenten aan de slag. Via een online enquête, die werd ingevuld door bijna 80 journalisten, probeerden zij een antwoord op deze vraag te vinden. En wat bleek, journalisten vinden het over het algemeen ' leuk' gebruik te maken van online zakelijke netwerken, maar vergaren de informatie voor hun artikelen toch nog steeds met name via andere bronnen. De cijfers op een rijtje. De informatie voor artikelen komt met name van digitale persberichten (91%) en websites (81%). Daarnaast raadplegen ze vaak andere personen voor informatie (68%) en maken zij veel gebruik van zoekmachines (66%), e-mail (65%), weblogs (65%) en online nieuwsbrieven (62%). Slechts 38 procent maakt gebruik van online netwerken als informatiebron. De momenteel steeds populairder wordende micro-blogging applicatie Twitter wordt door journalisten ook gebruikt. Veertig procent van hen maakt wekelijks tot dagelijks actief gebruik van Twitter. Geeft toch veel inzicht zo'n onderzoek. Bedankt beste bedrijfscommunicatiestudenten. Ben benieuwd naar jullie cijfer! En voor belangstellenden: het gehele onderzoeksverslag is uiteraard bij Whizpr opvraagbaar.

Software Saai? Volgens Lawson in ieder geval niet.

2009-04-21T18:40:00.003+02:00

Lars Lawson is de Software held in animatievorm van dit Amerikaanse bedrijf. In eerdere animaties blonk Lars al uit in het uitbeelden van eenvoud, iets wat Lawson gewoon 'Simpler is Better' noemt. Zo redde hij al klanten van de ERP concurrentie kreeg hij een kat uit de boom zonder ingewikkelde ingewikkelde oplossingen.

In deze animatie is de kat weer terug. Of beter gezegd de kat is spoorloos. Een van de klanten is opzoek naar zijn weggelopen kat. Lars lost het weer op door een andere benadering. Hoe? Zie hier het resultaat.

De wondere wereld van PandaLabs

2009-04-20T15:17:00.007+02:00

Afgelopen week bezocht ik met een groep journalisten PandaLabs in Bilbao, het malwaredetectielab van Panda Security. Zo'n lab heeft natuurlijk iets geheimzinnigs en dat was goed geënsceneerd. Zo kwamen we binnen in een clean room waar we werden vrijgemaakt van virussen en ging er een enorme sirene af toen we het lab betraden.

Daar zaten ze dan: de teams van techneuten die werken aan de remedies tegen malware. Flatscreens lieten ons zien waar op de wereld de meeste virus- en spamactiviteit was. Experts van Panda Security gaven ons een kijkje in de wereld van de cybercrime.

Luis Corrons, Technisch Directeur van PandaLabs, showde een Google-map van plekken (ip-adressen) over de hele wereld waar vandaan de afgelopen zes uur spam werd verstuurd. De enorme omvang is iedereen bekend, maar toch was het shocking om die duizenden plekken te zien op de 3D-kaart.

Panda gaf ons ook een kijkje in de keuken van een nieuw antivirusproduct dat deze zomer op de markt komt. Geen gewone nieuwe versie, maar het eerste cloud-gebaseerde antivirusproduct. Want ook hier was het cloud dat de klok sloeg.

Aan het einde van de middag liet Luis Corrons ons de hidden room zien, waar alle malware vandaan komt. Neem zelf een kijkje :-).

Net als lange lunches en late diners, mocht ook een bezoek aan het Guggenheim museum niet ontbreken.

Authenticity Rules

2009-04-19T10:07:00.004+02:00

Soms komt een aantal dingen zodanig samen, dat je alleen nog uit kunt brengen: nou, dit dus.

Afgelopen donderdag waren Willemijn en ik (en een heleboel anderen) bij the Next Web in Amsterdam. Een aantal sprekers legde uit wat ons te wachten staat en wat de 'nieuwe wetten' zijn die gelden voor onze, in rap tempo veranderende wereld. Wat op mij de meeste indruk maakte: we zijn op steeds meer manieren voor het leven aan elkaar verbonden. Dat betekent dat 'echt' zijn of authentiek, in toenemende mate van belang is: het boemerangeffect is namelijk groot. Authenticity Rules, dus.

De volgende dag zaten W en ik met Rob, Annemieke, Michèle, Max en Taco van Promundo om tafel met als doel helder te krijgen welke stappen zij kunnen zetten in hun online aanwezigheid en hoe wij daarin kunnen ondersteunen. Het hele PR2.0 scala, as we know it, kwam daarbij voorbij. We waren het roerend met elkaar eens: wat ze ook doen, het moet kloppen met wie ze zijn. Het moet authentiek zijn en ze moeten zich er thuis bij voelen.

Onwaarachtigheid kan grote imagoschade brengen. Hoe dat nu werkt en zich vertaalt in communicatieve keuzes is wat wij onder de aandacht van onze klanten moeten brengen. De scheidslijn tussen medewerkers en de organisatie waarvoor zij werken wordt door toepassingen als Twitter, YouTube, Facebook en LinkedIn dunner en daardoor wordt navranter dat wat je beweert te zijn, moet kloppen met hoe je bent. Als organisatie is namelijk in het gedrag van je medewerkers zichtbaar waar je voor staat. Wat echt is en wat het dunne laagje chroom is. Recent voorbeeld: Domino's Pizza (zie Wards post below).

Over bovenstaande was ik in dit heerlijke after-Easter weekend nog aan het doorsudderen, toen ik gisteravond Paul de Leeuw zag. Begreep niet goed waarom hij teerbeminde Annie de Rooy weer opvoerde, tot ik vanochtend een filmpje van Susan Boyle zag. En las hoe Ashton Kutcher en zijn vrouw Demi in tranen waren geweest om haar optreden, hierover hadden getwitterd en in mum van tijd de hele wereld van haar wist.

Een ieder die de gore lef heeft om zichzelf trouw te blijven in deze overweldigende wereld van meningen, lijstjes, eisen, werkdruk en onzekerheid, en bovendien z'n talenten ontwikkelt, kan rekenen op de liefde en steun van 'the rest of us'. We all struggle for authenticity.

Ik wens, ik wens:een toekomst waarin alles het gewoon doet...

2009-04-17T16:18:00.005+02:00

Eind vorig maand werd, ter voorbereiding op het ICTDelta Congres van 2009, een aantal toppers uit het bedrijfsleven en de overheid gevraagd naar hun wensen voor de toekomst als het gaat om technologie in de wereld van 2030. De mooiste videoquotes werden verzameld en zijn nu terug te vinden op de congressite. Eerlijk is eerlijk, ik had een aantal ingewikkelde verhalen over de toekomstige rol van technologie verwacht, maar niets is minder waar. Het zijn mooie nuchtere quotes geworden. De mooiste en meest treffende quote vind ik die van Paul t' Hoen van ICTRegie die heel simpel zegt dat alles het gewoon moet doen in 2030. Dat lijkt mij inderdaad in essentie waar het om draait. Want hoe vaak heb ik wel niet van een systeembeheerder moeten horen, dat het wel kon,maar dat er eerst nog even iets geconverteerd moest worden. Hoe vaak heb ik niet met een rood hoofd van woede gegevens uiteindelijk handmatig in mijn telefoon of computer moeten invoeren omdat het, door het vele gedoe met overzetten, korter duurde als ik het zelf deed. De grote 'maar' als het om technologie gaat, die ik nu nog zo vaak moet horen; ik ben er bang voor geworden. Dat straks alles naadloos op elkaar aansluit; ik kan niet wachten. Een toekomst waarin alles het gewoon doet, geweldig lijkt me dat!

Zelfs de alfa's zijn beta!

2009-04-17T14:09:00.007+02:00

PR is toch duidelijk een alfa-vak. Zelfs als je PR doet voor technologiebedrijven.
Toch is er wel iets te zeggen voor beta's.

Een bètaversie is de naam van in ontwikkeling zijnde software. vroger ging dat nog vooraf aan een definitieve versie, maar tegenwoordig is het modieus geworden om software en oplossingen, online gewoon permanent in beta te houden. Google was de eerste die daar tien jaar geleden mee begon, en het zeer succesvolle GMail is al vijf jaar in beta.

Wij zijn ook bezig met het ontwikkelen van online oplossingen en diensten. Naar analogie van de softwaremarkt wordt online PR ook wel aangeduid als PR 2.0, een term die afkomstig is van Brian Solis.

Online PR is permanent ' work in progress' . Met elke stap die we zetten komen we wel vooruit, maar lijkt het einddoel zich twee stappen te hebben verwijderd. We zitten wat mij betreft in veel gevallen nog in versie 1.1, ook al omdat veel media nog niet zo ver zijn.

Ik heb er deze week op Molblog een groot stuk aan gewijd.

Maar goed, PR 1.1 is commercieel niet zo'n fijne term, dus PR 2.0 zal het heten. maar dan wel PR 2.0 Beta.

Als de dominosteentjes vallen...

2009-04-17T13:58:00.003+02:00

Nomen est omen. De steentjes van pizzaketen Domino’s in de VS vallen in rap tempo. Met dank aan het Web en de kracht van user generated content. Wat doe je als twee losgeslagen werknemers, in je mooiste bedrijfsuniform, zich op een ranzige manier misdragen, en vervolgens zelf zorgen voor upload van de beelden? Is er nog enige vorm van damage control mogelijk? Waar begin je met dweilen? En had je dit kunnen voorkomen? Het overkwam Domino's Pizza.

Een dag nadat de video op het net beland was, zijn de beide betrokken medewerkers op staande voet ontslagen, één zit zelfs al in de cel. Maar de schade is aangericht.

De imagoschade voor Domino's Pizza is gigantisch. Inmiddels is het fimpje wel van YouTube verwijderd - grappig genoeg met als officiële reden het schenden van de copyrights van Kristy Hammonds, de dame die het geheel gefilmd heeft (sic!)- maar niet voordat al meer dan een miljoen mensen de bewuste beelden gezien. Vervolgens zijn er dan nog diverse andere kanalen waarop de video beschikbaar is, zoals LiveLeak en de site van ‘Good As You’ (GAY), een site die zich herhaaldelijk heeft opgewonden over de conservatieve anti-homo standpunten van de oprichter van Domino’s Pizza. Zulk explosief materiaal over je tegenstander laat je natuurlijk niet onbenut…

Via Twitter probeert Domino’s Pizza’s de schade te beperken. Tegelijkertijd zette de directeur van de pizzaketen zelf een filmpje met excuses op internet. Maar die is op YouTube veel lastiger te vinden dan alle nieuwe varianten van de bewuste video's.

Wel ironisch is het optimisme waarmee Google de Domino's advertenties naast de gewraakte video's blijft zetten...

Het is duidelijk dat individuele employees die om wat voor reden dan ook schade willen berokkenen aan hun werkgever, dat nu heel snel kunnen doen, met wereldwijd een enorme impact. Wat kun je daar nu ooit tegen doen?

Al gravende in dit onderwerp kwam ik dan weer een andere illustratie tegen van de bij vlagen monsterlijke kracht van het internet: er is dan ook meteen weer iemand die van de (vermeende) dader weer adresgegevens en MySpace profielen heeft opgeduikeld en als commentaar op youTube heeft gezet. En nou maar hopen dat het niet een heel andere Kristy Lynn Hammonds is die in de Basin Creek Drive in Taylorsville woont. Schuldig of niet, dat maakt voor het Web weinig uit, vrees ik.

Een goede regie is het halve werk!

2009-04-16T22:06:00.012+02:00

Aan de strakblauwe lucht was gister geen cloud te bekennen, maar toch bracht ik het grootste gedeelte van de dag door in the cloud. Nou ja, al pratend over cloud computing dan. Na een halve dag met Dave Armstrong, Product en Marketing manager van Google Enterprise EMEA, ben ik er nog meer van overtuigd dat deze technologie uiteindelijk de massa zal bereiken. Ik verheug me op de dag (die vast snel zal komen) dat ik ook mijn Whizpr VPN-verbinding aan de wilgen kan hangen.

Er is al veel gezegd en geschreven over ‘de cloud’. Gartner waarschuwde vorig jaar nog voor een hype. Toch springen veel IT-bedrijven op de bandwagon om vooral niet te laat te zijn als deze so called ‘hype’ eenmaal doorbreekt. Tijdens een meeting van het CIO-netwerk werd dan ook druk gediscussieerd over het onderwerp. De voordelen zijn duidelijk: kostenbesparing, minder beheer en meer mogelijkheden om remote samen te werken. Maar wie heeft dan de regie over de data en e-mail, vroegen sommige aanwezigen zich bezorgd af? Het blijft voor velen nog een raar idee: alle bedrijfsdata toevertrouwen aan een datacenter van Google. En de controle over de mailserver opgeven? Eng! De regie behoud je uiteindelijk altijd zelf, zoveel werd me wel duidelijk.

'Regie' bleek gisteren zowaar een hot topic te zijn. Zo vertelde ‘s avonds Humberto Tan tijdens een bijeenkomst van HTC, hoe belangrijk de rol van de regie is tijdens een voetbalwedstrijd. Als de regie het verprutst kun je als kijker een slechte voetbalavond hebben. Net te laat schakelen als een speler geblesseerd raakt. Niet het umfeld laten zien van waar de geblesseerde precies op het veld ligt en is hij nou zelf op de brancard geklommen of moesten ze hem helpen? Eh, maakt dat uit dan, durfde ik nog onnozel te vragen. Volgens deze god onder de voetbalgoeroes wel. Degene die de regie heeft bij de uitzending van een voetbalwedstrijd, bepaalt voor het grootste deel hoe een kijker de uitzending beleeft. Aha, dus eigenlijk net zoals een IT-manager in belangrijke mate invloed kan hebben op de computing-ervaringen van de werknemer. Als zijn vizier een te smalle focus heeft ziet hij namelijk niet wat er verder allemaal in het umfeld te zien is, én wat er in de lucht hangt.
Het was een wijze les die ik gisteren leerde: een goede regie is het halve werk!

Relaxed netwerken

2009-04-16T00:53:00.004+02:00

Bij netwerken denken we in this day and age toch al gauw aan sociale netwerken of aan iets wat we moeten doen, maar waar we eigenlijk niet zo'n zin in hebben.

Bij Pakhuis de Zwijger, een van de twee locaties waar Waag Society is gevestigd, hebben ze daar iets leuks op gevonden: de Tafel van 50.

Om de twee maanden nodigen de organisaties die in het pand zijn gehuisvest, twee mensen uit hun netwerk uit om te komen eten. De gasten kennen doorgaans het merendeel van hun tafelgenoten niet, maar krijgen van tevoren een lijst toegestuurd waarop alle aanwezigen genoemd staan, met een korte bio.

Vanavond was ik te gast en ik heb een topavond gehad. Alleen maar leuke gesprekken gevoerd. Na een aanvankelijke schroom, was de lange tafel (heerlijk eten, goeie wijn en fijne bediening) gevuld met gesprekken. Niet geforceerd netwerken, nee: gezellig praten met elkaar over waar ieder zo mee bezig is en hoe het kwam dat ze aan tafel zaten.

Ik weet nu dat er een nieuwe duurzame online publicatie bestaat: Strawberry Earth. En van Berend en Sanneke heb ik gehoord hoe zij in samenwerking met peuters en kleuters de serious game voor kids Mijn Naam is Haas hebben ontwikkeld, vond ik ook tamelijk cool. Ik ben er nu van op de hoogte waar de BNO zich mee bezig houdt en kwam in gesprek met een dame die ik honderd jaar geleden bij KPN tegenkwam toen ik kunst mocht uitzoeken voor op een contactcenter. Zij werkte op de afdeling die de kunst beheerde. Overigens ging ik toen kunstloos terug naar de regio, maar dat is een heel ander verhaal.

Kortom: een netwerkconcept dat werkt en dat ik eenieder van harte kan aanbevelen!

Twipple. Gewoon omdat het leuk is

2009-04-14T14:40:00.004+02:00

Al een tijdje volg ik Twipple op Twitter. Dit zijn 'random acts of kindness' die via Twitter worden verzonden naar de volgers.

Voer de vogeltjes. Plant mooie bloemen in een openbare plantsoen. Zeg 'dankjewel' in iemands eigen taal. Glimlach naar een onbekende. Biedt aan iemands last te dragen (fysiek of geestelijk) of haal eens een extra kop koffie voor een collega.

Eigenlijk zou iedereen Twipple moeten volgen. Gewoon, omdat je andere mensen met kleine dingen blij kunt maken (...en omdat het lente is en de zon schijnt).

The new Packard Bell

2009-04-10T13:31:00.004+02:00

Gisteren was ik aanwezig op een persconferentie van het nieuwe Acer, waartoe Packard Bell inmiddels behoort. Na 7 jaar Packard Bell strandfeestjes met een twintigtal Nederlandse journalisten, was deze introductie van de nieuwe Acer-producten 'wat grootser' aangepakt. De PTA in Amsterdam was het decor van een internationale persconferentie met honderden journalisten en klanten.

Gemengde gevoelens. Ik zat op een harde stoel te luisteren naar een line-up van CEO en VP's die Italiaans-Engels spraken. Ik keek dus wel met wat weemoed terug naar de knusheid van de presentaties in de loungebanken bij de Republiek in Bloemendaal waar Hans Schinkel, General Manager van Packard Bell, altijd met veel humor en enthousiasme de producten voor het aankomende seizoen liet zien.

Maar eerlijk is eerlijk: het videogeweld en de lasershow waarmee de nieuwe Packard Bell-lijn en het nieuwe logo gisteren werden gepresenteerd, bezorgden toch ook wel kippenvel. De Italiaanse invloeden zijn duidelijk zichtbaar. Strak design, een knalrood logo dat staat voor passie en energie. Onderdeel zijn van zo'n succesvol concern heeft zo zijn voordelen. En ik heb mijn favoriete Packard Bell netbook voor komend jaar al weer gespot: